Uzasadnienie
J. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego podnosząc, że organ ten nie wydał mu, na jego wniosek z dnia 17 kwietnia 2008r., kserokopii wokandy.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji.
W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art. 37 § 1 kpa- takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał tego trybu.
W skardze do Sądu, zarzucił on Prezesowi Sądu Rejonowego niewydanie - na wniosek skarżącego z dnia 17 kwietnia 2008r. - kserokopii wokandy odbytych w dniu 10 kwietnia 2008r. w II Wydziale Karnym tego Sądu spraw, w tym dotyczących skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniosek ten, w sprawach II K 680/07, II Kp 18/08 i "innych z 10 kwietnia 2008r. od godz. 12.20", skierował do Sądu Rejonowego II Wydział Karny, a Przewodniczący tego Wydziału zarządzeniem z dnia 21 maja 2008r. odmówił wydania przedmiotowej wokandy.
W dniu 15 lipca 2008 r. J. H. złożył do Sądu Okręgowego Lublinie zażalenie na wydane przez asesora A. M. w sprawie w sprawie II K 680/07 postanowienie z dnia 4 lipca 2008r. o zmianie postanowienia z dnia 10 kwietnia 2008r. oraz na zarządzenie z dnia 4 lipca 2008r. o odmowie przyjęcia zażalenia z dnia 17 kwietnia 2008r.
Następnie w dniu 29 września 2008r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego polegającą na niewydaniu kserokopii przedmiotowej wokandy.
W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału II WSA w Lublinie do przedłożenia kopii wniesionego na podstawie art. 37 § 2 kpa zażalenia na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego, skarżący wskazał na zażalenie z dnia 15 lipca 2008r. złożone do Sądu Okręgowego.
W ocenie Sądu, zażalenie to ma klarowną treść i nie wynika z niego, by dotyczyło bezczynności Prezesa Sądu Rejonowego: zostało bowiem złożone w sprawie II K 680/07 i dotyczy orzeczeń wydanych przez asesora A. M. tj. postanowienia z dnia 4 lipca 2008r. o zmianie postanowienia z dnia 10 kwietnia 2008r. oraz zarządzenia z dnia 4 lipca 2008r. o odmowie przyjęcia zażalenia z dnia 17 kwietnia 2008r.
W konsekwencji przedmiotowe zażalenie nie może być uznane za zażalenie wniesione na podstawie art. 37 § 1 kpa, dlatego stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 52 §1 ppsa.
Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.