Uzasadnienie
Skarżący J. H.w dniu 17 lipca 2014 r. złożył - na urzędowym formularzu - wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącego do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń.
W sprzeciwie od tego zarządzenia, datowanym na 1 sierpnia 2014 r., J. H. zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 258 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy referendarze sądowi mogą:
- 1) przyjmować wnioski o przyznanie prawa pomocy;
- 2) przesyłać wnioski o przyznanie prawa pomocy do właściwego sądu;
- 3) badać złożone wnioski o przyznanie prawa pomocy co do wymogów formalnych, a także co do ich treści;
- 4) przekazywać wnioski do rozpoznania sądowi w przypadku, o którym mowa w art. 247;
- 5) wzywać strony do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów;
- 6) wydawać zarządzenia o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania;
- 7) wydawać na posiedzeniu niejawnym postanowienia co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy;
- 8) wydawać na posiedzeniu niejawnym postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, działając na podstawie powołanego art. 258 § 1 pkt 5 p.p.s.a., wezwał skarżącego do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń.
Od tego zarządzenia nie przysługiwał skarżącemu sprzeciw. Zgodnie bowiem z art. 259 § 1 p.p.s.a. taki środek zaskarżenia przysługuje stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy jedynie od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a.
Sprzeciw wniesiony przez J. H. podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.