Uzasadnienie
Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Starosty podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego wniosku z dnia 7 maja 2008r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji.
W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art. 37 § 1 kpa - takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wyjaśnił czy składał zażalenie na bezczynność Starosty do organu wyższego stopnia, a w aktach sprawy nie ma kserokopii takiego zażalenia.
W tej sytuacji należy uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 ppsa, dlatego jego skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono, jak w sentencji.