Uzasadnienie
Z. W. w dniu 31 sierpnia 2009 r. (data wpływu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] o przyznanie świadczenia na opał. W skardze powyższej wniósł także o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Innymi słowy - nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuacje, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 558).
Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest zawisłość sprawy polegająca na braku możliwości prowadzenia dwóch postępowań sądowych dotyczących tego samego aktu lub działania pomiędzy tymi samymi stronami (art. 58 § 1 pkt 4).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Wójta Gminy polegająca na nierozpatrzeniu wniosku Z. W. z dnia [...]. o przyznanie świadczenia na opał. Sąd stwierdza, że niniejsza skarga dotyczy tej samej sprawy co wcześniejsza skarga wniesiona w dniu [...]. zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Lu 34/09, która została rozpatrzona, zgodnie z żądaniem skarżącego przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 3 lipca 2009 r. co uniemożliwia skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tym samym przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 247 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.