Uzasadnienie
W dniu 7 października 2013 r. do Urzędu Gminy P. G. wpłynęła skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga S. S. O. – W. P. z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy P. G. polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej. Strona skarżąca zażądała zobowiązania organu do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skargi S. podniosło, że w dniu 18 listopada 2012 r. zwróciło się do Wójta Gminy P. G. o wskazanie liczby wniosków o udzielenie informacji publicznej, które wpłynęły do organu w latach 2011-2012 oraz o udostępnienie ewidencji tych wniosków. Wniosek został przesłany organowi pocztą elektroniczną na adres: "[...]". Jako sposób przekazania żądanej informacji s. wskazało przesłanie jej na adres poczty elektronicznej: "[...]".
Strona skarżąca podniosła, że do dnia wniesienia skargi Wójt Gminy P.G. nie podjął żadnej czynności zmierzającej do rozpoznania przedmiotowego wniosku.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. G. wniósł o oddalenie skargi. Organ podkreślił, iż w jego ocenie żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Wójt Gminy podniósł, że Urząd Gminy w P. G. nie prowadzi odrębnych urzędowych rejestrów wpływających wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznej. Informacja publiczna jest to - jak wskazał – informacja istniejąca w zmaterializowanej postaci – zapisana na nośniku informacji np. papier czy nośnik magnetyczny. Dlatego nie wszystkie informacje pochodzące od władz publicznych będą miały charakter informacji publicznej. Poza tym podniósł, że prawo dostępu do informacji publicznej ma zapewnić obywatelom dostęp do rzetelnych i prawdziwych informacji o działaniach podejmowanych przez władze publiczne, nie zaś do jakichkolwiek informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą".
W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że Wójt Gminy P. G. jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy. Organ ten kwestionuje natomiast to, że informacja objęta wnioskiem strony skarżącej z dnia 18 listopada 2012 r., stanowi informację publiczną.
Stanowisko to jest niezasadne.
W świetle art. 1 ust. 1 ustawy informację publiczną, w rozumieniu tej ustawy, stanowi "każda informacja o sprawach publicznych". Informacja publiczna "podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie".
Z art. 61 ust. 1 Konstytucji wynika, że w odniesieniu do organu władzy publicznej, jakim jest wójt gminy, informacją publiczną jest informacja o działalności takiego organu. Zakres przedmiotowy pojęcia informacji publicznej jest zatem niewątpliwie bardzo szeroki. Ustawodawca, precyzując treść analizowanego pojęcia, wskazał w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy, że obejmuje ono w szczególności informacje o zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej, to jest o "stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania".
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że żądana przez stronę skarżącą informacja dotycząca wskazania liczby wniosków o udzielenie informacji publicznej, jakie wpłynęły do Wójta Gminy P. G. w latach 2011-2012 oraz o udostępnienie ewidencji tych wniosków we wskazanym okresie, stanowi informację, o której mowa w powołanym art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy. Informacje dotyczące wpływu wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznej (ilości), a także dane co do prowadzonego przez organ rejestru tych wniosków, ze swej istoty stanowią "informacje o sprawach publicznych". Organy władzy publicznej mają zatem, stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy, obowiązek udostępniania takich informacji.
Wbrew twierdzeniom Wójta, organ ten był więc zobligowany do udzielenia skarżącemu S. żądanej przez ten podmiot informacji.
Należy podkreślić, iż udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej, w formie określonej przez wnioskodawcę. We wniosku z dnia 18 listopada 2012 r. jako sposób udostępnienia informacji strona skarżąca wskazała przesłanie jej za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: "[...]".
W sprawie jest nie kwestionowanym, iż Wójt Gminy P. G. nie wywiązał się z obowiązku rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 18 listopada 2012 r. Organ nie udzielił bowiem żądanej informacji w drodze czynności materialno-technicznej (art. 13 ust. 1 ustawy), nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy) ani nie powiadomił pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazał, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 ustawy)
Oznacza to, że organ ten dopuścił się bezczynności w niniejszej sprawie.
Należy podkreślić, iż o rozpoznaniu wniosku strony skarżącej w części dotyczącej żądania udostępnienia ewidencji wniosków o udostępnienie informacji publicznej za lata 2011 – 2012 nie może świadczyć treść odpowiedzi na skargę złożona w niniejszej sprawie. Jakkolwiek w piśmie tym organ zawarł informację, iż nie prowadził on (i nie prowadzi) tego rodzaju ewidencji, to pismo to było skierowane do Sądu, a nie do strony skarżącej, nie można go zatem uznać za odpowiedź na wniosek skarżącego S. z dnia 18 listopada 2012 r. w części dotyczącej przedmiotowego rejestru wniosków.
W związku z powyższym, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał organ do załatwienia omawianego wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku.
Jednocześnie, w oparciu o treść art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a., sąd stwierdził, że bezczynność Wójta Gminy P. G. w tym zakresie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność, sąd wziął pod uwagę, iż organ w żaden sposób nie odniósł się do wniosku strony skarżącej. Sąd uwzględnił również znaczny upływ czasu od dnia wniesienia wniosku do dnia wpłynięcia skargi do sądu.
Orzeczenie o kosztach zostało wydane na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.