Uzasadnienie
S. H. – reprezentowany przez radcę prawnego Ł. B. – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] S.A. w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014 r. Sąd uwzględnił powyższą skargę, zobowiązując [...] S.A. do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji. Jednocześnie w punkcie trzecim sentencji wyroku Sąd zasądził od Spółki na rzecz skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty za pełnomocnictwo.
W dniu 6 marca 2014 r. do tutejszego sądu wpłynęło pismo radcy prawnego M. N. z dnia 27 stycznia 2014 r., zawierające informację, iż w dniu 22 stycznia 2014 r. został on umocowany przez S. H. do występowania w jego imieniu w niniejszej sprawie. Pełnomocnik strony załączył do wskazanego pisma udzielone mu pełnomocnictwo oraz oświadczenie skarżącego z dnia 22 stycznia 2014 r. o odwołaniu pełnomocnictwa udzielonego Ł. B.. Zgłaszając swój udział w sprawie, radca prawny M. N. wniósł jednocześnie o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu opłaty od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek pełnomocnika strony skarżącej z dnia 27 stycznia 2014 r. o zasądzenie kosztów postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Należy podkreślić, że przepis art. 210 § 1 P.p.s.a. ustanawia regułę, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Mając na uwadze treść powyższych przepisów, stwierdzić należy, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zawarty w piśmie radcy prawnego M. N. z dnia 27 stycznia 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ został złożony w Sądzie w dniu 6 marca 2014 r., a zatem po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku kończącego postępowanie w niniejszej sprawie przed sądem pierwszej instancji.
Niezależnie od powyższego, zauważyć trzeba, że wspomniany wniosek jest drugim wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania złożonym w niniejszej sprawie przez pełnomocnika strony skarżącej. Poprzedni wniosek w tym przedmiocie został zawarty w skardze, a następnie uwzględniony w wyroku z dnia 16 stycznia 2014 r. W orzeczeniu tym Sąd zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania obejmujące koszty zastępstwa procesowego i zwrot opłaty za pełnomocnictwo. Okoliczność, że skarżący wypowiedział pełnomocnictwo dotychczasowemu pełnomocnikowi i udzielił je innemu radcy prawnemu nie może mieć wpływu na wysokość zasądzonych kosztów i nie uzasadnia zasądzenia dodatkowych kosztów obejmujących wynagrodzenie i koszt wydatków dla drugiego pełnomocnika, albowiem w świetle art. 205 § 2 P.p.s.a., nawet gdy strona jest równocześnie reprezentowana przez kilku pełnomocników, do poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania zalicza się wynagrodzenie i wydatki tylko jednego z nich.
Z tych wszystkich względów sąd oddalił wniosek na podstawie art. 160 w związku z art. 200, art. 205 § 2 i art. 210 § 1 P.p.s.a.