Uzasadnienie
Z. W. pismem złożonym 9 października 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę zarzucając Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w sprawie rozpoznania jego odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...]., którą odmówiono skarżącemu przyznania zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że decyzją z dnia [...]., rozpoznało odwołanie skarżącego uchylając decyzję organu I instancji i przyznając Z. W. zasiłek celowy w wysokości 300 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał.
Jak wynika z akt sprawy w dniu 22 października 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało odwołanie skarżącego z dnia 19 sierpnia 2008 r. i wydało decyzję, którą uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia [...]. oraz przyznało skarżącemu specjalny zasiłek celowy.
W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezsporne jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność, bowiem przedmiotowe odwołanie zostało rozpoznane.
Ze wskazanych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej na wstępie ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.