Uzasadnienie
W dniu [...] września 2010 r. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie niezałatwienia w przewidzianej przepisami formie wniosku z dnia [...] czerwca 2003 r. dotyczącego realizacji budynku mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej z uwagi na to, iż przedmiotowy wniosek został załatwiony decyzją tego organu z dnia [...] września 2010 r., znak: [...].
Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym sądem w dniu [...] stycznia 2011 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W związku z tym, iż skarżący cofnął skargę, do czego był uprawniony na zasadzie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., a nadto nie zachodzą podstawy do uznania cofnięcia za niedopuszczalne, postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.