Uzasadnienie
Z. W. w dniu 4 listopada 2011r. wniósł skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu odwołania złożonego do organu w dniu 18 lipca 2011r. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 5 lipca 2011r. przyznającej mu zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup opału do kuchni węglowej.
Skarżący podniósł, że Kolegium wydało wprawdzie w dniu 21 września 2011r. decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, ale uczyniło to dopiero na skutek wezwania skarżącego z dnia 19 września 2011r., a więc pozostawało w bezczynności przez ponad dwa miesiące naruszając w ten sposób prawo.
Zarzuty skargi Z. W. podtrzymał w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2011r. podnosząc dodatkowo, że sprawa dotyczy wniosku ze stycznia 2009r., a ze względu na "zwłokę" organów obu instancji – zasiłek został wypłacony dopiero po trzech latach. Skarżący zarzucił, że organy nagminnie przekraczają ustawowe terminy załatwiania jego wniosków, w tym zwlekają z doręczaniem decyzji; zakwestionował również ogólnie kompetencje członków i pracowników tych organów i wniósł o obciążenie wiceprezesa Kolegium – W. T. "kosztami pomocy prawnej dla dobra budżetu RP i dotacji na sądy administracyjne".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Organ wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2011r. wpłynęło do Kolegium pismo organu I instancji z dnia 25 lipca 2011r. wraz z odwołaniem skarżącego i aktami sprawy. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2011r. Prezes Kolegium przydzielił sprawę składowi orzekającemu, przy czym przewodniczący tego składu otrzymał akta w dniu 19 sierpnia 2011r. Następnie Kolegium wystąpiło do skarżącego z pismem o prawie zapoznania się z aktami sprawy i składania wniosków oraz oświadczeń w terminie 7 dni – pismo to doręczono skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2011r. - i decyzją z dnia 21 września 2011r. Kolegium rozpatrzyło odwołanie, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji – decyzja Kolegium została wysłana skarżącemu w dniu 26 września 2011r. i doręczona w dniu 28 września 2011r. W dniu 18 października 2011r. Z. W. zaskarżył tę decyzję do WSA w Lublinie, a sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Lu 898/11.
Zdaniem Kolegium, w tej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność było bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 kpa) bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
W świetle art. 149 ppsa - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa.
Mając na uwadze wskazane przepisy stwierdzić należy, że skarga Z. W. złożona w dniu 4 listopada 2011r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu odwołania skarżącego złożonego w dniu 18 lipca 2011r. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 5 lipca 2011r. przyznającej mu zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup opału do kuchni węglowej - nie jest zasadna. Jak bowiem wynika z akt sprawy, odwołanie zostało rozpatrzone decyzją Kolegium z dnia 21 września 2011r. W sytuacji występującej w sprawie jest zatem oczywiste, że Kolegium w dacie złożenia przez Z. W. skargi nie pozostawało w bezczynności, skoro w dniu 21 września 2011r. wydało decyzję w przedmiocie odwołania skarżącego – nie ma zatem podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania tego organu do podjęcia rozstrzygnięcia zgodnie z art. 149 ppsa.
Należy przy tym wskazać, że – jak wynika z akt sprawy – Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadziło postępowanie bez zbędnych przestojów podejmując niezwłocznie konieczne do rozpoznania odwołania czynności.
Z tych względów, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art.151 ppsa, natomiast o wynagrodzeniu ustanowionego z urzędu adwokata orzeczono na podstawie art. 250 ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348 ze zm.).