Uzasadnienie
W dniu 8 września 2005 r. M. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Kuratora Oświaty, domagając się nakazania udzielenia informacji publicznej.
Zgodnie z przepisem art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. § 2 tego przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W zakresie skargi na bezczynność organu administracji przepis art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przyznaje stronie postępowania środek zaskarżenia w postaci zażalenia do odpowiedniego organu wyższego stopnia. Zatem dopiero złożenie zażalenia na bezczynność warunkuje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność Kuratora Oświaty, a tym samym nie wyczerpał toku instancyjnego przed organami administracji publicznej. Zatem złożona przez niego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a.