Uzasadnienie
W dniu 28 sierpnia 2007 r. B. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie uregulowania stanu prawnego nieruchomości zajętej pod drogę powiatową.
Zarządzeniem z dnia 2 października 2007 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie kopii zażalenia na bezczynność Starosty, o ile było ono kierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Pismem z dnia 14 listopada 2007 r. skarżący wyjaśnił, że nie składał w niniejszej sprawie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do takich innych przyczyn skutkujących odrzuceniem skargi, należy zaliczyć bez wątpienia niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu przewidzianego w art. 37 k.p.a. środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk. M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88). Zgodnie zaś z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak np. zażalenie.
W niniejszej sprawie skarżącemu przysługiwało – stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na bezczynność Starosty do organu administracji publicznej wyższego stopnia, to jest do Wojewody. Skoro skarżący, jak sam przyznał, takiego zażalenia nie złożył, to jego skargę należało odrzucić na podstawie powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.