Uzasadnienie
J. K. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu w przedmiocie rozpoznania ponaglenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie dodatku węglowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że ponaglenie skarżącej zostało rozpatrzone postanowieniem z 31 marca 2023 r. uznającym ponaglenie za zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) lub przepisach odrębnych formy działalności organów administracji publicznej, w tym m. in. postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, ale wyłącznie te, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, jeśli miał on zająć stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Ponadto ustawodawca przewidział również możliwość zaskarżenia bezczynności lub przewlekle prowadzonego postępowania w sprawach dotyczących innych iż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).
Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez stronę skarżącą działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty, albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu w przedmiocie rozpoznania ponaglenia na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie dodatku węglowego (pismo z 23 stycznia 2023 r. zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", zostało prawidłowo zakwalifikowane przez Kolegium jako ponaglenie na bezczynność organu pierwszej instancji).
Ponieważ zainicjowane wniesieniem ponaglenia postępowanie wpadkowe kończy się postanowieniem, na które nie służy zażalenie, to należy uznać, że nie jest dopuszczalna zarówno skarga do sądu administracyjnego na to postanowienie, jak i skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia ponaglenia.
Ponaglenie stanowi jedynie formalną przesłankę wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.