Uzasadnienie
Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Architektów wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, który nie rozpoznał jego wniosku z dnia 7 maja 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, iż wystąpił do Urzędu Miasta o udostępnienie informacji publicznej w zakresie ilości wydanych decyzji o pozwoleniu na budowę w 2007 r. oraz wyszczególnienie chronologiczne wszystkich decyzji o pozwoleniu na budowę ze wskazaniem inwestycji oraz nazwiska architekta wraz z przynależną Izbą Samorządu Zawodowego Architektów. Pismem z dnia 17 września 2008 r. organ udzielił informacji publicznej jednakże tylko częściowo, nie udostępniając żądanej informacji w pozostałym zakresie, ale też nie odmawiając jej udzielenia w formie przewidzianej prawem (tj. w formie decyzji administracyjnej). Skarżący podkreślił również, iż w dniu 7 października 2008 r. wezwał ponownie organ do rozpatrzenia jego wniosku, jednak do chwili składania skargi do sądu Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, po przedstawieniu przebiegu postępowania, iż w dniu 10 listopada 2008 r. wydał decyzję znak: [...], którą odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej pozwoleń na inwestycje oraz nazwisk i przynależności do Izby autorów części architektonicznych projektów budowlanych opracowanych przez członków innych Izb Samorządu Zawodowego. Decyzję tę doręczono Okręgowemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Architektów w dniu 18 listopada 2008 r., od której złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W dniu 21 stycznia 2009 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia 10 listopada 2008 r., wobec czego postępowanie z jego skargi na bezczynność tego organu stało się bezprzedmiotowe.
Sąd zważył, co następuje
Wniosek Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby Architektów z dnia 7 maja 2008 r. wszczął postępowanie (art. 61 § 1 k.p.a.) w sprawie udzielenia informacji publicznej. Wniosek ten, w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej, organ administracji zobowiązany był załatwić przez wydanie decyzji (art. 16 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o dostępie do informacji publicznej; Dz.U., Nr 112, poz. 1198 ze zm.).
Powinność wydania decyzji oznacza, iż w świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga na zarzuconą bezczynność jest dopuszczalna. Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami prawa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadku określonym m.in. w pkt 1, zaś określony w art. 52 p.p.s.a. wymóg wyczerpania środków zaskarżenia - w sprawach skarg na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej - nie ma zastosowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt I OSK 243/06).
Wobec powyższego skarga jest dopuszczalna, lecz w świetle okoliczności występujących w sprawie, nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
W myśl art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawie określonej w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu (decyzji). Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny.
W rozpatrywanej sprawie poza sporem jest, że decyzją z dnia 10 listopada 2008 r. organ administracji rozstrzygnął wniosek skarżącego z dnia 7 maja 2008 r. odmawiając udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej dokumentacji opracowanych przez członków innych Izb Samorządu Zawodowego. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 18 listopada 2008 r.
Załatwienie zatem sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność, co uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08).
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.