Uzasadnienie
M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Starosty podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego sprawy w przedmiocie scalenia gruntów obrębu [...], gm. [...].
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji.
W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art.37§1 kpa- takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wniósł takiego zażalenia, a zatem nie wyczerpał trybu postępowania przewidzianego w art. 37 §1 kpa w zw. z art. 52§1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzucenia na podstawie art. 58§1pkt.6 powołanej ustawy.