Uzasadnienie
W dniu 14 grudnia 2006 r. M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nie rozpoznania wniosku z dnia 2 stycznia 2006 r. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący wskazał, iż brak jest "orzeczenia" organu administracji w sprawie zasiłku okresowego (podstawowego obligatoryjnego świadczenia z pomocy społecznej) pomimo złożenia w dniu 2 stycznia 2006 r. wniosku o zasiłek okresowy dla bezrobotnego.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie i podniósł, iż skarga M.W. dotycząca nie rozpatrzenia przez organ administracji jego wniosku z dnia 2 stycznia 2006 r. była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który oddalił ją w wyroku z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt II SAB/Lu 43/06.
Sąd zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 58 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd administracyjny odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Okoliczność ta – nazywana stanem powagi rzeczy osądzonej – zachodzi wówczas, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej toczyło się między tymi samymi stronami i zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Przedmiotem rozpatrywanej skargi M.W. jest bezczynność Wójta Gminy w zakresie nie rozpoznania jego wniosku z dnia 2 stycznia 2006 r. o świadczenia z pomocy społecznej. Tymczasem bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, który jest organem upoważnionym przez Wójta Gminy do załatwiania spraw dotyczących pomocy społecznej, w zakresie nie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 2 stycznia 2006 r. była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. Wyrokiem z dnia 18 października 2006 r. (sygn. akt II SAB/Lu 43/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M.W. na bezczynność Kierownika OPS w tym przedmiocie – wyrok ten jest prawomocny od dnia 10 grudnia 2006 r. Jak wynika z akt sprawy sygn. akt II SAB/Lu 43/06 skarga M.W. dotyczyła bezczynności organu pomocy społecznej poprzez nie przyznanie, na skutek wniosku złożonego w dniu 2 stycznia 2006 r., zasiłku okresowego (k. 6 akt sygn. akt II SAB/Lu 43/06).
Powyższe wskazuje, iż w tym przypadku w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt II SAB/Lu 43/06 a przedmiotową sprawą (sygn. akt II SAB/Lu 9/07) zachodzi tożsamość stron – M.W. i Kierownik OPS oraz tożsamość przedmiotu – bezczynność organu administracji w zakresie nie rozpoznania wniosku z dnia 2 stycznia 2006 r. o przyznanie zasiłku okresowego.
Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie skargi na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.