Uzasadnienie
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka bezzasadność zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, tj. bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie.
Z akt sprawy wynika, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, ponieważ skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 cyt. ustawy w zw. z art. 37 kpa.
Przepis art. 52 § 1 i 2 ppsa stanowi, że skargę do sądu administracyjnego jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. W przypadku skargi na bezczynność organu środkiem poprzedzającym wniesienie skargi jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art.37 kpa)
Z akt sprawy wynika, że T. W. nie wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia na niezałatwienie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej jej wniosku z dnia [..]. o przyznanie świadczenia na zakup opału. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie jej zażalenie, ale dotyczy ono dwóch innych wniosków tj. z dnia [..].
W tej sytuacji skarga na bezczynność w niniejszej sprawie podlegać będzie odrzuceniu, a wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji.