Uzasadnienie
Pismem z 6 czerwca 2023 r. T. S. (dalej jako: skarżący), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy Niedrzwica Duża (dalej jako: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wnioskiem z 26 kwietnia 2023 r. zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci danych osobowych osoby (osób) pełniących obsługę prawną w Gminie w latach 2021-23 oraz kopii umowy (umów) o świadczenie usług prawnych obejmujących ww. okres.
W odpowiedzi na wniosek organ udostępnił kserokopie umów z kancelarią radcy prawnego. Skarżący podniósł jednak, że w każdej z tych umów kancelaria została zobowiązana do wyznaczenia jednej stałej osoby do obsługi prawnej. Danych osobowych tej osoby organ nie udostępnił skarżącemu. W kolejnym piśmie skarżący zakwestionował zupełność udostępnionej informacji, jednak organ zlekceważył żądanie skarżącego. Brak adekwatności udzielonej informacji względem żądania jest traktowane jak przypadek nieudzielenia informacji.
W tej sytuacji skarżący zażądał stwierdzenia przez sąd bezczynności organu, zobowiązania organu do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że stanowisko skarżącego odnośnie niekompletności informacji nie jest zasadne. Po pierwsze (jak już wskazano w odpowiedzi na pismo skarżącego), brak jest w ewidencji organu danych poza przesłanymi skarżącemu danymi radcy prawnego sprawującego obsługę urzędu. Po drugie, nawet gdyby organ posiadał ewidencję imienną, w której znajdowałyby się dane personalne radców prawnych czy adwokatów, to zgodnie z treścią umów o świadczenie obsługi prawnej strony zobowiązały się do zachowania w bezwzględnej tajemnicy dane osób współpracujących. Dlatego też – nawet gdyby organ posiadał szersze dane – ich ujawnienie, z racji na tajemnicę przedsiębiorstwa, jest niemożliwe.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wójta Gminy Niedrzwica Duża nie dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 26 kwietnia 2023 r.
W świetle regulacji zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.), należy przyjąć, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji żadnej z czynności określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
W sprawie bezsporne jest, że informacje żądane przez skarżącego mają charakter informacji publicznej, a Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Stosownie do art. 1 ust. 1 i u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Taki charakter bezsprzecznie mają informacje dotyczące obsługi prawnej Urzędu Gminy. Zagadnienia, ogólnie rzecz biorąc związane z obsługą prawną urzędu i kosztami tej obsługi, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, pkt 3 lit. a, pkt 5 lit. c u.d.i.p.
Jest to pogląd utrwalony w orzecznictwie, w którym wskazuje się, że z treści umów o pracę lub innego rodzaju umów zawieranych z zatrudnionymi aktualnie w instytucji publicznej, jaką jest Urząd Gminy, mogą wynikać nie tylko kwestie dotyczące dysponowania majątkiem publicznym, ale również zasady funkcjonowania danego podmiotu, informacje o osobach sprawujących określone funkcje i ich kompetencje. Umowy te obrazują zasady funkcjonowania tej instytucji i sposób gospodarowania środkami publicznymi (por. przykładowo: wyrok NSA z 2 kwietnia 2014 r., I OSK 1741/13).
Bezsporne jest również, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek w terminie ustawowym, przesyłając kserokopie umów zawartych pomiędzy kancelarią radcy prawnego a Gminą na świadczenie obsługi prawnej Gminy w latach 2021-2023 r. (pismo z 11 maja 2023 r., k. 5).
Istota sporu dotyczy tego, że w ocenie skarżącego odpowiedź organu nie jest adekwatna do treści wniosku – jest niepełna, gdyż nie udostępniono skarżącemu danych osobowych wszystkich osób sprawujących obsługę prawną w Urzędzie we wskazanym okresie czasu.
W ocenie Sądu stanowisko skarżącego nie jest zasadne – treść odpowiedzi organu odpowiada istocie żądań zawartych we wniosku z 26 kwietnia 2023 r. (k. 6). Z udostępnionych kserokopii umów wynika, że w okresie objętym wnioskiem obsługę prawną Urzędu Gminy pełnił radca prawny M. D.. Organ podał zatem zarówno dane osobowe osoby pełniącej obsługę prawną, jak i udostępnił kopie umów, zgodnie z wnioskiem.
Oceny tej nie zmienia powoływana przez skarżącego treść § 1 ust. 3 każdej z umów. W tym elemencie umowy strony określiły częstotliwość dyżurów pełnionych przez wykonawcę (zd. 1). Ponadto wykonawca zobowiązał się do wyznaczenia jednej stałej osoby do obsługi prawnej (adwokata lub radcy prawnego), przy czym zamawiający dopuścił na określonych warunkach wykonywanie obsługi przez aplikantów radcowski lub adwokackich (zd. 2 i 3).
Skoro bezspornie wykonawcą umowy o obsługę prawną jest określony z imienia i nazwiska radca prawny, to podanie danych tej osoby oraz kopii umów odpowiada istocie żądania określonego we wniosku jako: "udostępnienie danych osobowych osoby (lub osób) pełniącej obsługę prawną w Urzędzie w latach 2021-2023". Obsługę prawną pełnił wskazany radca prawny, jako wykonawca umowy. Zakres obsługi określa § 1 ust. 2 każdej z umów. To, czy radca samodzielnie przygotowuje pisma, opinie, wykonuje czynności w zakresie reprezentacji procesowej itd. nie ma już żadnego znaczenia. Rację ma organ, podnosząc w odpowiedzi na skargę, że umowa o obsługę prawną ma charakter kompleksowy, przez co organ nie posiada szczegółowych danych personalnych osób, które współpracują z radcą prawnym pełniącym obsługę prawną Urzędu Gminy. W perspektywie żądań wniosku, odpowiedź była zatem adekwatna do jego treści.
Co więcej – organ odpowiedział również na żądanie skarżącego uzupełnienia odpowiedzi na wniosek (pismo skarżącego z 16 maja 2023 r.), informując, że Urząd Gminy nie posiada innych danych osobowych niż zawarte w przesłanych do skarżącego kserokopiach umów (pismo z 2 czerwca 2023 r., k. 9). Trzeba zauważyć, że prawdziwość tego rodzaju stwierdzeń zawartych w odpowiedzi organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie podlega weryfikacji sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność organu. Z oczywistych bowiem przyczyn sąd nie ma dostępu do źródeł danych, które pozwalałyby zweryfikować prawdziwość twierdzeń organu. Prawdziwość takich twierdzeń podlegać może jedynie w ramach ewentualnej odpowiedzialności karnej osoby, która udzieliła informacji niezgodnej z prawdą.
Na marginesie jedynie należy zauważyć, że argumenty zawarte w odpowiedzi na skargę wskazujące na to, że gdyby organ posiadał dane personalne osób współpracujących z radcą pełniącym obsługę prawną Urzędu, ich ujawnienie nie byłoby dopuszczalne z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa lub prywatność osoby fizycznej, są o tyle nietrafne, że odmowa udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na przesłanki z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., wymagałaby wydania decyzji administracyjnej. Oczywiście taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ udzielił odpowiedzi adekwatnej do treści wniosku.
Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do stwierdzenia bezczynności organu, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.