Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 kwietnia 2018 r., "[...]" zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w "[...]" o wydanie informacji publicznej w postaci odpisu postanowienia (decyzji) kończącej postępowanie o sygn. akt "[...]".
Zarządzeniem z dnia 7 maja 2018 r. organ odmówił wydania wnioskowanych odpisów.
Wniesione przez skarżącego zażalenie na to zarządzenie Sąd Rejonowy w "[...]", pismem z dnia 4 czerwca 2018 r., przekazał organowi według właściwości.
Skarżący złożył do tut. Sądu skargę na przewlekłość postępowania organu i wniósł o zobowiązanie organu do zakończenia postępowania zainicjowanego przedmiotowym wnioskiem w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, stwierdzenie przewlekłości postępowania administracyjnego i że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej.
Pismem procesowym z dnia 27 sierpnia 2018 r. skarżący cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika zaś, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne.
Nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w pkt. 2 Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu.