Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 28 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 104/20

Uzasadnienie

P.K. (dalej: "Skarżący") wnioskiem z 7 lipca 2020 r. zwrócił się do Wójta Gminy "[...]" (dalej: "Wójt") o udostępnienie informacji publicznej przez przesłanie dokumentów i udzielenie odpowiedzi na pytania:

1. 1. Wskazanie, kto reprezentował Gminę "[...]" podczas rozprawy 29 stycznia 2019 r. przed Sądem Rejonowym w "[...]"; skąd pełnomocnik przyjechał na rozprawę; czego dotyczyła sprawa i jakim zakończyła się wynikiem, a także w jaki sposób wyliczono zwrot kosztów za dojazd w wysokości 233 zł netto - faktura nr "[...]". Skarżący wniósł też o przesłanie wyroku w tej sprawie.
2. 2. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy 20 grudnia 2020 r. przed WSA w Olsztynie, za które to zastępstwo, zgodnie z fakturą nr "[...]", wypłacono kwotę 150 zł netto oraz skąd pełnomocnik przyjechał i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt zastępstwa procesowego.
3. 3. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy 20 lutego 2019 r. przed Sądem Rejonowym "[...]"; skąd pełnomocnik przyjechał na rozprawę; czego dotyczyła sprawa i jakim się zakończyła wynikiem, a także wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono zwrot kosztów w wysokości 350 zł netto - faktura nr "[...]". Skarżący wniósł też o przesłanie wyroku w tej sprawie lub w przypadku zakończenia sprawy ugodą - treści ugody.
4. 4. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy 6 marca 2020 r. przed Sądem Rejonowym "[...]"; skąd pełnomocnik przyjechał na rozprawę; czego dotyczyła sprawa i jakim się zakończyła wynikiem oraz wyjaśnienie, jak wyliczono koszt usługi 400 zł netto - faktura nr "[...]". Skarżący wniósł o przesłanie wyroku w tej sprawie.
5. 5. Przesłanie odpowiedzi na skargę do WSA w Olsztynie, za którą Gmina zapłaciła 600 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, na jakiej podstawie określono cenę usługi.
6. 6. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy przed Sądem Rejonowym "[...]", za które to zastępstwo, zgodnie z fakturą nr "[...]", wypłacono kwotę 850 zł netto; kiedy odbyła się ta rozprawa; skąd pełnomocnik przyjechał i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt zastępstwa procesowego (ile wynosił) oraz zwrot kosztów dojazdu (ile zwrot wynosił i jaki sposób kwota została ustalona).
7. 7. Przesłanie odpowiedzi na zażalenie do NSA w sprawie o sygn. "[...]", za które Gmina zapłaciła 600 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, w jaki sposób ustalona została wartość usługi.
8. 8. Przesłanie odpowiedzi na skargę do WSA, za które Gmina zapłaciła 600 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, w jaki sposób ustalona została wartość usługi.
9. 9. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy przed Sądem Rejonowym "[...]", za które to zastępstwo zgodnie z fakturą nr "[...]" wypłacono kwotę 1200 zł netto; kiedy odbyła się ta rozprawa; skąd pełnomocnik przyjechał i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt zastępstwa procesowego (ile wynosił) oraz zwrot kosztów dojazdu (ile zwrot wynosił i jaki sposób kwota została ustalona.
10. 10. Przesłanie odpowiedzi na skargę do WSA, za które Gmina zapłaciła 700 zł netto - faktura "[...]" i wyjaśnienie, w jaki sposób ustalona została wartość usługi.
11. 11. Przesłanie odpowiedzi na pozew w sprawie "[...]", za którą Gmina zapłaciła 400 zł netto - faktura nr "[...]" oraz o przesłanie wyroku w tej sprawie lub w przypadku zakończenia sprawy ugodą - treści ugody, a także o podanie, czego dotyczyła sprawa i jakim zakończyła się wynikiem.
12. 12. Przesłanie fotokopii z akt sprawy o sygn"[...]" z 13 listopada 2019 r., za które Gmina zapłaciła 200 zł netto - faktura nr "[...]".
13. 13. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy 20 listopada 2019 r. przed Sądem "[...]", za którą to reprezentację Gmina zapłaciła 400 zł netto - faktura nr "[...]" oraz podanie, czego dotyczyła sprawa. Skarżący wniósł o przesłanie wyroku w tej sprawie.
14. 14. Przesłanie odpowiedzi do WSA na skargę, za którą Gmina zapłaciła 600 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, na jakiej podstawie ustalono wartość usługi.
15. 15. Przesłanie odpowiedzi na pozew w sprawie o sygn. "[...]", za którą Gmina zapłaciła 750 zł netto - faktura nr "[...]" i wyroku wydanego w tej sprawie lub w przypadku zakończenia sprawy ugodą - treści ugody oraz wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt usługi.
16. 16. Przesłanie apelacji Gminy "[...]" od wyroku Sądu "[...]", za którą zapłacono 600 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, w jaki sposób ustalono koszt usługi.
17. 17. Przesłanie odpowiedzi na skargę H.K. z 17 stycznia 2020 r. i projektu decyzji, za które Gmina zapłaciła 600 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt usługi.
18. 18. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy przed Sądem Rejonowym "[...]", za które to zastępstwo zgodnie z fakturą nr "[...]" wypłacono kwotę 750 zł netto? Podanie, skąd pełnomocnik przyjechał i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt zastępstwa procesowego.
19. 19. Wskazanie, kto reprezentował Gminę podczas rozprawy przed WSA w Olsztynie 12 marca 2020 r. w sprawie o sygnaturze "[...]", za które to zastępstwo zgodnie z fakturą nr 22/2020 wypłacono kwotę 400 zł netto; podanie, skąd pełnomocnik przyjechał i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt zastępstwa procesowego.
20. 20. Przesłanie odpowiedzi na skargę do WSA w Olsztynie, za którą Gmina zapłaciła 700 zł netto - faktura nr "[...]" i wyjaśnienie, w jaki sposób wyliczono koszt usługi.

Odpowiadając na ww. wniosek, w piśmie z 21 lipca 2020 r. Wójt:

1. - odnośnie do pyt. 1 - wskazał pełnomocnika, który reprezentował Gminę przed Sądem i miasto, z którego pełnomocnik przyjechał na rozprawę; poinformował o przedmiocie sprawy oraz że sprawa zakończyła się "pozytywnym dla Gminy rozstrzygnięciem", a także że Sąd nie wydał wyroku;
2. - odnośnie do pyt. 2 - wskazał pełnomocnika, który reprezentował Gminę przed sądem i miasto, z którego pełnomocnik przyjechał na rozprawę;
3. - odnośnie do pyt. 3 - wskazał pełnomocnika, który reprezentował Gminę przed sądem i miasto, z którego pełnomocnik przyjechał na rozprawę oraz poinformował o przedmiocie sprawy i załączył kopię wyroku wydanego w tej sprawie;
4. - odnośnie do pyt. 4 – poinformował, że we wskazanym dniu nie odbyła się rozprawa oraz wskazał, że sprawa jest w toku i podał, jaki jest jej przedmiot;
5. - odnośnie do pyt. 6 i 9 - wskazał pełnomocnika, który reprezentował Gminę przed sądem i miasto, z którego pełnomocnik przyjechał na rozprawę oraz poinformował, że 280 zł to kwota zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika, zaś pozostała kwota stanowi wynagrodzenie za zastępstwo procesowe na rozprawie;
6. - odnośnie do pyt. 13 - wskazał pełnomocnika, który reprezentował Gminę przed Sądem oraz poinformował o przedmiocie sprawy; załączył też kopię wyroku wydanego w tej sprawie;
7. - odnośnie do pyt. 18 i 19 - wskazał pełnomocników, którzy reprezentowali Gminę przed Sądem i miasta, z których pełnomocnicy przyjechali na rozprawę oraz poinformował o przedmiocie tych spraw;
8. - odnośnie do pyt. 5, 7, 8, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 17 i 20 w zakresie dotyczącym przesłania kopii wymienionych w tych punktach dokumentów – wyjaśnił, że brak jest podstawy prawnej do udostępnienia żądanych informacji i poinformował o wydaniu "[...]" r. w odniesieniu do tych zagadnień decyzji o odmowie udzielenie informacji publicznej; w odniesieniu do pytania nr 11 wskazał ponadto przedmiot sprawy i załączył kopię wyroku, zaś w odniesieniu do pytania nr 15 - załączył kopię ugody.

Ponadto, odnosząc się do zawartych w pytaniach o numerach 1 – 10 i 14 – 20 żądań dotyczących wyjaśnienia sposobu wyliczenia kosztów za dojazdy pełnomocników lub kosztów zastępstwa procesowego, Wójt wskazał, że zwrot kosztów został wyliczony "na podstawie obowiązujących przepisów, a także na podstawie zasady ogólnej – współżycia społecznego, mając na względzie dobro Gminy "[...]"".

Skarżący wniósł odwołania od ww. decyzji Wójta, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze "[...]" decyzjami z "[...]" r., uchyliło te decyzje i przekazało sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Kolegium zarzuciło m.in., że z treści uzasadnień i podstaw prawnych decyzji nie wynika jednoznaczna przyczyna negatywnego rozpoznania wniosków Skarżącego. W szczególności, że Wójt nie wykazał, aby żądane przez Skarżącego dokumenty podlegały szczególnej ochronie, o której mowa w art. 5 ust. 1 u.d.i.p. Wyjaśniło też, że sposób dysponowania majątkiem publicznym jest informacją publiczną. Kolegium zobowiązało Wójta do udostępnienia żądanych informacji publicznych lub prawidłowego wykazania przesłanek odmowy ich udostępnienia w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Następnie, pismem z 1 października 2020 r. Wójt powiadomił Skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do 30 października 2020 r., zaś pismem z 30 października 2020 r. – o dalszym przedłużeniu terminu – do 30 listopada 2020 r. Wójt uzasadnił przedłużenie terminu pracami związanymi z przygotowaniem referendum w sprawie odwołania Rady Gminy przed upływem kadencji, stanem epidemii oraz wystąpieniem o opinię prawną dotyczącą możliwości udostępnienia informacji publicznych, których udostępnienia Wójt odmówił ww. decyzjami.

Skarżący wywiódł skargę na bezczynność Wójta, zarzucając, że organ nie udostępnił żądanych we wniosku z 7 lipca 2020 r. informacji publicznych w ustawowym terminie. Wniósł o: zobowiązanie Wójta do załatwienia przedmiotowego wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżący zarzucił, że podejmowane przez Wójta czynności były pozorne, nacechowane złą wola i zmierzały do nieuzasadnionego wydłużania terminu prawidłowego załatwienia wniosku. Ocenił, że organizowane referendum w sprawie odwołania Rady Gminy, pozyskanie opinii prawnej i stan epidemii nie stanowią zgodnego z prawem uzasadnienia wydłużenia terminu na udostępnienie informacji publicznej prostej.

W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania od Skarżącego.

Podniósł, że w dacie złożenia skargi [9 listopada 2020 r.] nie pozostał w bezczynności, gdyż przedłużył termin do rozpoznania wniosku. Wywiódł, że terminy wskazane w art. 13 u.d.i.p. mają zastosowanie do postępowania toczącego się po uchyleniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznych i powinny być liczone od daty, w której upływa termin na wniesienie sprzeciwu od decyzji Kolegium do sądu administracyjnego. Dodał, że w okresie od marca 2020 r. do daty sporządzenia odpowiedzi na skargę 5 pracowników zaraziło się koronawirusem, a cześć pracowników była na kwarantannie. Stwierdził, że z uwagi na obszerność żądań nie było możliwe przygotowanie opinii prawnej w tej sprawie w terminie przewidzianym w art. 13 u.d.i.p. Podniósł ponadto, że powziął wątpliwość, czy informacje, których udostępnienia domaga się Skarżący, nie stanowią informacji przetworzonych. Zarzucił, że Skarżący składa bardzo dużo odrębnych wniosków w celu uniknięcia zarzutu, że działa w złej woli.

Zaznaczył również, że Skarżący podejmuje działania skierowane przeciwko Wójtowi, gdyż pozostają w otwartym konflikcie. Ocenił, że podejmowane przez Skarżącego działania stanowią nadużycie dostępu do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt. 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności.

W analizowanej sprawie Skarżący domagał się informacji w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, z późn. zm.), dalej: "u.d.i.p.". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu, w przypadku gdy żądane informacje są informacjami publicznymi i winny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie przepisów u.d.i.p. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków (zob. wyrok NSA z 7 marca 2018 r., I OSK 17/94/16; postanowienia NSA z 24 stycznia 2006 r., I OSK 928/05; z 22 sierpnia 2012 r., I OSK 1818/12, wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niesporne jest, że adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności, organy władzy publicznej. Organami władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. są m.in. organy samorządu terytorialnego, a więc m.in. organy gminy.

Nie jest również kwestionowane, że informacje, o udostępnienie których wnioskował Skarżący, stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Jak wynika z art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest bowiem każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (zob. np.: wyrok NSA z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12).

Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera art. 6 u.d.i.p. Użycie w tym przepisie zwrotu "w szczególności" wskazuje, że nie jest to katalog zamknięty. Zgodnie z jego treścią, udostępnieniu podlega między innymi informacja o podmiotach obowiązanych do udostępniania informacji publicznej, w tym zasadach funkcjonowania tych podmiotów (art. 6 ust. 1 pkt 3); danych publicznych, w tym treści i postaci dokumentów urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a), jak również o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c).

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że dane, których udostępnienia domagał się Skarżący, dotyczące pełnomocników, którzy reprezentowali gminę, postępowań sądowych, w których jest ona stroną, sposobu dysponowania przez tę jednostkę samorządu terytorialnego środkami publicznymi, a także treści dokumentów urzędowych, należą do kategorii informacji publicznej.

Ustawodawca przewidział, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Jeżeli zaś informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie.

W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 następuje w drodze decyzji administracyjnej. Organ może też poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu (por. wyroki NSA z 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 127/15 i z 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1789/16).

W piśmie z 21 lipca 2020 r. Wójt udostępnił Skarżącemu część żądanych informacji publicznych. Podał bowiem: imiona i nazwiska pełnomocników, którzy reprezentowali Gminę przed sądami i miasta, z których pełnomocnicy przyjechali na rozprawy (pkt. 1, 2, 3, 6, 9, 18 i 19) i wyjaśnił, że we wskazanym w pkt. 4 wniosku dniu nie odbyła się rozprawa; wskazał przedmiotu sprawy (pkt. 1, 3, 4, 11, 18 i 19). Ponadto, przesłał Skarżącemu kopie wyroków i ugody lub wyjaśnił, że wyrok nie został wydany bądź, że sprawa jest w toku (pkt. 1, 3, 4, 11 i 15). W odniesieniu do pkt. 13 Wójt udzielił odpowiedzi na wszystkie kwestie zawarte w tym pytaniu (wskazał pełnomocnika, który reprezentował Gminę przed sądem, poinformował o przedmiocie sprawy i załączył kopię wyroku wydanego w tej sprawie).

Natomiast nie można uznać, że ww. pismem Wójt prawidłowo odpowiedział na pytanie z pkt. 1 dotyczące wyniku, jakim zakończyła się wskazana w tym punkcie wniosku sprawa, gdyż ogólnikowo tylko stwierdził, że sprawa zakończyła się "pozytywnym dla Gminy rozstrzygnięciem". Wójt nie odpowiedział również na zawarte w punktach o numerach 1 – 10 i 14 – 20 pytania dotyczące sposobu, w jaki ustalono wysokość kosztów zastępstwa procesowego i kosztów dojazdu pełnomocników na rozprawę. Stwierdzenie, że zwrot tych kosztów został wyliczony "na podstawie obowiązujących przepisów, a także na podstawie zasady ogólnej – współżycia społecznego, mając na względzie dobro Gminy "[...]"", nie wyjaśnia w żaden sposób sposobu ustalenia wysokości kwot tych wydatków Gminy.

Ponadto, ani do dnia zakreślonego w piśmie z 30 października 2020 r., ani do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie, Wójt nie udostępnił Skarżącemu kopii pism, o których mowa w pytaniach o numerach: 5, 7, 8, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 17 i 20 oraz nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia żądanych informacji publicznych.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że Wójt dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku Skarżącego z 7 lipca 2020 r. w ww. zakresie. Wobec tego, w pkt. I wyroku Sąd zobowiązał Wójta do rozpoznania wniosku Skarżącego w terminie 14 dni, we wskazanym zakresie.

W ocenie Sądu, omówiona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt. II wyroku.

Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Ponadto, rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Z rażącym charakterem bezczynności mamy więc do czynienia, gdy okres zaniechania jest długotrwały, zaniechanie jest celowe lub zamierzone przez organ, ewentualnie wynika z innych niepodlegających akceptacji przyczyn. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego lekceważenia wniosku strony skarżącej i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Wójt w ustawowym terminie częściowo odpowiedział bowiem na wniosek Skarżącego - pismem z "[...]" r. - i tego dnia wydał również 11 decyzji o odmowie udostępnienia żądanych informacji publicznych, które wprawdzie zostały następnie uchylone decyzjami SKO "[...]" r. Organ nie uchylał się więc od udzielania informacji publicznej.

Ponadto okoliczności, którymi Wójt uzasadnił przedłużenie terminu, to jest konieczność oddelegowania pracowników do przygotowania referendum gminnego, przebywanie w okresie marzec - listopad 2020 r. kilku pracowników na kwarantannie lub zwolnieniu chorobowym z powodu zarażenia COVID-19, nie pozwalają na ocenię bezczynności jako rażącej. Na taką ocenę bezczynności wpływa również fakt, że Sądowi z urzędu wiadomo, iż Skarżący skierował dotychczas do Wójta kilkadziesiąt, często obszernych, wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Okoliczność ta nie zwalnia wprawdzie z obowiązku rozpoznania każdego wniosku przez organ, lecz nie pozwala czynić Wójtowi zarzutu rażącego naruszenia prawa.

Z wyżej wskazanych powodów (charakter bezczynności) nie wystąpiły podstawy do wymierzenia organowi grzywny, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., w punkcie III wyroku. Regulacja ta ma charakter fakultatywny, zaś w przedstawionym stanie faktycznym sprawy nie zaistniały podstawy do zastosowania względem organu tego środka dyscyplinującego.

O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącego, będącego adwokatem i opłatę od pełnomocnictwa, Sąd orzekł w pkt. IV wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Sąd orzekał w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.