Uzasadnienie
W dniu 8 marca 2007r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Burmistrza w rozpoznaniu wniosku o przyznanie stypendium szkolnego dla jej córki E. K. Podała, iż wniosek ten złożyła w organie w dniu 8 września 2006r., lecz dotychczas sprawa nie została załatwiona.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie.
Organ wskazał, iż w odstępie kilku dni skarżąca wniosła skargę na brak działania Burmistrza w sprawie przyznania stypendium jej dzieciom także do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia
"[...]" uznało zażalenie skarżącej za uzasadnione i wyznaczyło 14-dniowy termin do wydania decyzji w sprawie przyznania stypendium E. K. (do pisma dołączono uwierzytelnioną kopię tego postanowienia). Podniósł, iż w ocenie organu istnieje wątpliwość, czy przedmiotowa skarga nie jest skargą na nienależyte wykonywanie zadań przez pracownika organu, do której rozpatrzenia właściwy jest Burmistrz jako kierownik Urzędu. Ponadto zauważył, iż prowadzenie postępowania administracyjnego przez organ, choćby w sposób dotknięty usterkami, nie może być tożsame z bezczynnością organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu polegającą na nie rozpoznaniu wniosku o przyznaniu stypendium szkolnego. Zgodnie jednak z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z tym skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu potwierdzającego wniesienie takiego zażalenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała żądanego dokumentu, przesyłając jedynie postanowienie Burmistrza z dnia "[...]" o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania. Natomiast z odpowiedzi organu na skargę i dołączonego do niej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, iż takie zażalenie skarżąca wniosła w dniu 14 marca 2007r., a zatem dopiero po wniesieniu skargi do tut. Sądu. W związku z tym skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym i dlatego jej skarga, jako przedwczesna, podlega odrzuceniu.
Należy jednak wyjaśnić, iż niniejsze postanowienie nie wyłącza możliwości ponownego wystąpienia ze skargą w przypadku dalszej bezczynności organu. Wskazać bowiem należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołanym postanowieniem z dnia "[...]" nakazało Burmistrzowi załatwienie przedmiotowej sprawy wyznaczając mu w tym celu 14-dniowy termin.
O ile zatem w zakreślonym terminie organ nie wyda decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie, E. K. służyć będzie skarga do tutejszego Sądu bez konieczności ponownego wnoszenia zażalenia do Kolegium.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej.