Uzasadnienie
W. K.(dalej: "skarżący") w dniu 28 lipca 2023 r. złożył do Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej: "Marszałek Województwa", "organ") wniosek o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
- 1. Czy wobec różnicy w celu operacji widniejącym na tablicy ("Cel operacji: Wzrost konkurencyjności regionu oraz wzbogacenie oferty rekreacji i wypoczynku poprzez przebudowę amfiteatru miejskiego znajdującego się przy P. Domu Kultury") a obecnym stanem Amfiteatru miejskiego, który jest terenem budowy, zostanie zlecone przeprowadzenie kontroli na miejscu Amfiteatru?
- 2. Czy organ jest świadomy, że przebudowa Amfiteatru została dofinansowana ze środków unijnych w wysokości 252 270,65 zł i środków krajowych w wysokości 44 518,46 zł? Ostatni transza środków została wypłacona w 2019 r., a obecnie teren Amfiteatru jest terenem budowy.
Marszałek Województwa w piśmie z 2 sierpnia 2023 r. poinformował skarżącego, że:
- 1. Cel operacji "Wzrost konkurencyjności regionu oraz wzbogacenie oferty rekreacji i wypoczynku poprzez przebudowę amfiteatru miejskiego znajdującego się przy P. Domu Kultury", zgodnie z umową o dofinansowanie nr [...], powinien być zachowany przez okres 5 lat od płatności końcowej. Przeprowadzona przez Departament Rozwoju Obszarów Wiejskich i Rolnictwa Urzędu Marszałkowskiego w dniu 21 marca 2022 r. kontrola związania celem nie wykazała nieprawidłowości. Ponadto P. Dom Kultury w piśmie z dnia 31 maja 2023 r. poinformował o przeprowadzeniu prac budowlanych w ramach projektu "Modernizacja i Rozbudowa P. Domu Kultury" w okresie od czerwca do sierpnia 2023 r. i konieczności zamknięcia tymczasowo obiektu. W chwili obecnej nie ma zatem podstaw do stwierdzenia, że ww. cel operacji nie został zachowany, jak również do przeprowadzenia kontroli z uwagi na podany przez P. Dom Kultury termin prac budowlanych realizowanych w ramach w/w projektu.
- 2. Marszałek Województwa oraz członek Zarządu Województwa zawarli w dniu 5 kwietnia 2018 r. umowę o dofinansowanie nr [...] na kwotę 296 789,00 zł, która została prawidłowo zrealizowana i rozliczona oraz pozostaje w okresie związania celem.
Po wniesieniu ponaglenia do organu, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu podniósł, że pomimo skierowania wniosku do organu w dniu 28 lipca 2023 r., nie otrzymał od organu odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o jej oddalenie wskazując, że odpowiedź na wniosek skarżącego została mu przesłana w dniu 3 sierpnia 2023 r. i zawierała szczegółowe odpowiedzi na poszczególne pytania. Organ wniósł o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wyjaśnić przy tym trzeba, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w ustawie i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt organu administracji, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
W przypadku żądania udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902) – dalej jako: "u.d.i.p.", a żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w myśl przepisów tej ustawy. Uwzględniając skargę na bezczynność Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Przepis ten określa, że w tym przypadku sąd:
- - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1);
- - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2);
- - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3).
W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić, że złożona skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W takim przypadku skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.
Skarżący w rozpatrywanej sprawie domagał się informacji w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy, przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek. Wniosek wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.
Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań.
W rozpoznawanej sprawie skarżący uczynił adresatem wniosku Marszałka Województwa, domagając się udostępnienia informacji dotyczącej wydatkowania środków na przebudowę amfiteatru miejskiego znajdującego się przy P. Domu Kultury oraz przeprowadzenia kontroli odnośnie zachowania celu operacji "Wzrost konkurencyjności regionu oraz wzbogacenie oferty rekreacji i wypoczynku poprzez przebudowę amfiteatru miejskiego znajdującego się przy P. Domu Kultury".
W sprawie nie było kwestionowane, że adresat wniosku – Marszałek Województwa, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej obowiązane są między innymi podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Niekwestionowane jest również, iż wnioskowane informacje stanowią informację publiczną, co sam przyznał organ udzielając odpowiedzi w piśmie z dnia 2 sierpnia 2023 r.
Należy jednocześnie wyjaśnić, że z bezczynnością organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w ustawowo określonym terminie właściwy organ nie zareagował na wniosek o udostępnienie informacji publicznej albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym lub nie podjął wymaganej czynności. Na gruncie spraw z zakresu informacji publicznej bezczynność zachodzi w szczególności wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej zgodnie z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, bądź też w tym terminie nie wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (np. wobec stwierdzenia, że żądana informacja objęta jest ograniczeniem opisanym w art. 5 ust. 1 i 2).
W razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, w formie odpowiadającej decyzji administracyjnej, obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poza organami administracji publicznej, również inne podmioty wymienione w art. 4 u.d.i.p.
Z powyższego wynika, że składając wniosek o udzielenie informacji publicznej wnioskodawca nakłada na podmiot zobowiązany określone obowiązki, np. co do terminu rozpoznania wniosku, czy formy udzielenia informacji publicznej, z uchybieniem którym może wiązać się ewentualna bezczynność podmiotu zobowiązanego.
W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego wpłynął do organu w dniu 28 lipca 2023 r. Natomiast Marszałek Województwa prawidłowo załatwił wniosek skarżącego, udzielając mu wnioskowanych informacji w dniu 3 sierpnia 2023 r. Zatem bezspornie w niniejszej sprawie terminy załatwienia wniosku, wynikające z art. 13 u.d.i.p., zostały przez organ zachowane. W tej sytuacji nie można uznać organ za bezczynny w udzieleniu informacji publicznej.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.