Uzasadnienie
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze R.G. zarzucił Burmistrzowi B. przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie czasowego odebrania zwierząt.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, gdyż nie została poprzedzona ponagleniem, w dalszej kolejności – o oddalenie skargi, jako niezasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd jest konieczność wyczerpania, przed jej wniesieniem, środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Komplementarny wobec tego przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a. nakazuje uznawać za wyczerpanie środków zaskarżenia sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania powołane przepisy uzupełnia art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Skarżący miał zatem obowiązek wyczerpania środka zaskarżania przewidzianego w ustawie przez wniesienie ponaglenia.
W okolicznościach sprawy powyższy warunek nie został spełniony.
Skarżący został wezwany, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 27 maja 2022 r. do nadesłania informacji, w terminie 7 dni, czy wnosił ponaglenie do właściwego organu na niezałatwienie sprawy w terminie.
W piśmie z 5 czerwca 2022 r. skarżący oświadczył, że Burmistrz był ponaglany wielokrotnie o wydanie właściwej decyzji i od dnia zabrania zwierząt "prowadzona była korespondencja" między Burmistrzem a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Olsztynie, które uchyliło decyzję Burmistrza. Skarżący dodał, że Burmistrz kolejny raz zawiadomił go niezałatwieniu sprawy w terminie, pismem z 31 marca 2022 r. Wskazał, że składał również skargę do Rady Miejskiej na zaniechanie wydania decyzji administracyjnej.
Z powyższych wyjaśnień skarżącego wynika, że skarga nie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wskazać bowiem należy, że tryb wnoszenia ponaglenia określony jest w art. 37 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), dalej: k.p.a., zgodnie z którym ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Skoro w bezczynności pozostaje Burmistrz, to skarżący winien był wnieść ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Skarżący nie wykazał, że wniósł ponaglenie do tego organu. Sama deklaracja, że Burmistrz był ponaglany wielokrotnie o wydanie decyzji czy wniesienie skargi na bezczynność Burmistrza do Rady Miejskiej jest niewystarczające do przyjęcia, że został spełniony warunek z art. 53 § 2b p.p.s.a.
W sytuacji gdy skarżący nie przedłożył jakiegokolwiek dowodu dokumentującego wniesienie stosownego ponaglenia, przy jednoczesnym negatywnym oświadczeniu Burmistrza, Sąd nie miał podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi.
W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącemu przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.