Uzasadnienie
W. P. wniósł skargę na bezczynność Starosty Powiatowego twierdząc, że po uchyleniu przez SKO jego decyzji z 13 sierpnia 2003 r. w przedmiocie umieszczenia córki w placówce opiekuńczo wychowawczej, nie podjął dalszych czynności w sprawie.
Zgodnie z art. 37 § l kpa na nie załatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie. Takiego zażalenia skarżący nie wniósł.
Art. 52 § l i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) stanowi, że skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy przewidziany w ustawie.
W tych okolicznościach należy uznać, że skarżący nie spełnił wymagań cyt. art. 52 § l i 2, dlatego Sąd na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.