Uzasadnienie
P. K. (dalej: Wnioskodawca, Skarżący) wnioskiem z 21 grudnia 2020 r., złożonym pocztą elektroniczną, zwrócił się do Wójta Gminy (dalej: Wójt, organ) o udostępnienie, w trybie dostępu do informacji publicznej, informacji dotyczących wynagrodzenia w 2020 r. dyrektorów oraz osób pełniących obowiązki dyrektorów szkół i przedszkoli, dla których Gmina jest organem prowadzącym, w tym:
- - danych o wysokości dodatków funkcyjnych i dodatków motywacyjnych przyznanych dyrektorom oraz osobom pełniącym obowiązki dyrektorów szkół i przedszkoli wraz z okresem obowiązywania dodatków;
- - danych o wysokości nagród Wójta przyznanych w 2020 r. z okazji Święta Edukacji Narodowej dyrektorom oraz osobom pełniącym obowiązki dyrektorów szkół i przedszkoli również ewentualnie nauczycielom z tych szkół i przedszkoli;
Wnioskodawca żądał podania, w formie mailowej na podany we wniosku adres, wysokości ww. składników wynagrodzenia wraz z podaniem imion i nazwisk osób, które je otrzymały.
W piśmie datowanym dnia 11 stycznia 2021 r. Wójt podał, określone kwotowo, dane dotyczące wysokości i okresów obowiązywania dodatków funkcyjnych przyznanych trojgu, imiennie wymienionym, dyrektorom i trzem, imiennie wymienionym, osobom pełniącym obowiązki dyrektora. Ponadto Wójt wyjaśnił, że w 2020 r. dodatek motywacyjny nie był przyznawany. Organ wymienił też imiona i nazwiska osób, którym zostały przyznane nagrody z okazji Dnia Edukacji Narodowej wraz z wysokością tych nagród.
Pismo zawierające ww. dane zostało przesłane wnioskodawcy pocztą elektroniczną dnia 13 stycznia 2021 r.
Dnia 9 stycznia 2021 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) Skarżący wniósł (za pośrednictwem organu, data wpływu do organu - 12 stycznia 2021 r.) skargę na bezczynność Wójta, zarzucając, że organ nie udostępnił żądanych we wniosku z 21 grudnia 2020 r. informacji publicznej w ustawowym terminie. Wniósł o zobowiązanie Wójta do załatwienia przedmiotowego wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że udzielił wnioskowanej informacji i nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r., poz. 2176, dalej w skrócie: u.d.i.p.). Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. Wniosek wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania.
W niniejszej sprawie niesporne jest, że adresatem wniosku strona skarżąca uczyniła podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a wniosek dotyczył udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej. W myśl zaś art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego. W związku z tym załatwienie wniosku Skarżącego należało do obowiązków organu wykonawczego gminy, jako organu ją reprezentującego. Tak też uczynił Wójt Gminy. Jednak wniosek skarżącego został rozpatrzony z przekroczeniem ustawowego terminu. W dniu wniesienia skargi organ jednak pozostawał w bezczynności.
Udostępnienie na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W związku z powyższym organ zobowiązany był udostępnić posiadane informacje publiczne, o które wnioskował skarżący, najpóźniej do 4 stycznia 2021 r. Niewątpliwie termin ten nie został w sprawie zachowany, gdyż żądane informacje, których Skarżący nie kwestionował, organ udostępnił pismem datowanym 11 stycznia 2021 r., doręczonym wnioskodawcy pocztą elektroniczną dnia 13 stycznia 2021 r., a więc już po wniesieniu skargi. Mając jednak na uwadze, że po wniesieniu skargi do sądu organ udzielił wnioskowanej informacji publicznej, to bezprzedmiotowe stało się orzekanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku Skarżącego z dnia 21 grudnia 2020 r. i w tym zakresie postępowanie należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 a pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej: "p.p.s.a.").
Bowiem w sytuacji ustania bezczynności sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, to oznacza to, że organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udzielonej odpowiedzi i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie można bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte (uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przy czym w obecnym stanie prawnym rozpoznanie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Podjęcie przez organ stosownego działania w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi, co jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi przez organ, nie zwalania sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, omówiona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt II wyroku. W niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący w grudniu 2020 r. złożył do organu 15 wniosków o udostępnienie informacji publicznej, z których większość została złożona w okresie Świąteczno-Noworocznym. Załatwienie ich z przekroczeniem terminu nie wynikało zatem ze złej woli organu.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt III wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z póżn.zm.).