Uzasadnienie
R. N. (dalej jako: "skarżący"), powołując się na art. 61 Konstytucji RP i art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność (...) Rady Konsultacyjnej Osób Niepełnosprawnych (...) (dalej jako: "(...)" lub "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 28 lutego 2022 r. dotyczącego weryfikacji jego zatrudnienia w Stowarzyszeniu (...) Bank Żywności (...) (dalej jako: "EBŻ") oraz możliwości zatrudnienia w (...). Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do odpowiedzi na przedmiotowy wniosek zgodnie z treścią i zapytaniem, gdyż do tej pory nie otrzymał odpowiedzi, mimo skarg kierowanych do Państwowej Inspekcji Pracy oraz Sądu Rejonowego w (...).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżącemu zostały udzielone odpowiedzi na składane przez niego wnioski. Nie można zatem mówić o jakiejkolwiek bezczynności organu. Podkreślono, że Stowarzyszenia EBŻ oraz (...) stanowią odrębne osoby prawne. Skarżący był zatrudniony w EBŻ w charakterze kierowcy samochodu na umowę o pracę zawartą na czas określony od 10 lutego 2021 r. do 13 czerwca 2022 r., zaś umowa nie została przedłużona z uwagi na trudną sytuację finansową Stowarzyszenia, o czym skarżący został poinformowany przez EBŻ pismem z 18 lutego 2022 r. Natomiast (...), odpowiadając na wniosek skarżącego z 28 lutego 2022 r., w piśmie z 5 kwietnia 2022 r. (nieodebranym przez skarżącego) wskazał, że nie ma możliwości zatrudnienia skarżącego z uwagi na brak wolnych stanowisk pracy. Podniesiono, że skarżący we wszystkich swoich pismach domaga się dalszego zatrudnienia w EBŻ lub zatrudnienia go w (...), jednakże sprawy dotyczące możliwości przedłużenia umowy o pracę osoby fizycznej lub jej zatrudnienia w stowarzyszeniu są sprawami ze stosunku pracy i nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Podkreślono również, że (...) nie jest pracodawcą skarżącego i nie istnieje między stronami żaden stosunek prawny, w szczególności stosunek pracy, który uzasadniałby jego zatrudnienie lub zmuszał do dalszego zatrudniania skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej również jako k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Powołane wyżej przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, wyjaśniając jakie konkretnie działania organów administracji publicznej, i w jakim przedmiocie bezczynność tych organów, może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie.
W związku z tym, że przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, wniesienie skargi wykraczającej poza ten zakres, skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Podkreślić przy tym należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Powyższe wynika z treści art. 149 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Sąd może zatem uwzględnić skargę na bezczynność organu, nie przesądzając merytorycznej treści rozstrzygnięcia, wyłącznie wówczas, gdy organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce, pomimo tego, że miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i określonym terminie, przy czym na taki akt służy skarga do sądu administracyjnego.
Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że jej przedmiotem jest skarga na bezczynność (...) w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego z 28 lutego 2022 r. w przedmiocie weryfikacji jego zatrudnienia w Stowarzyszeniu EBŻ oraz możliwości zatrudnienia w (...). W ocenie skarżącego nie otrzymał on odpowiedzi na swój wniosek.
Wyjaśnić zatem należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienia NSA: z 4 września 2012 r., II GSK 1324/12; z 17 lipca 2012 r., I OSK 1620/12 oraz z 7 lipca 2010 r., II GSK 737/10).
Tym samym dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wniosek dotyczący rozpatrzenia i weryfikacji zatrudnienia nie mieści się w żadnej kategorii bezczynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych, nie jest to zatem sprawa z zakresu administracji publicznej. Wniosek ten nie sposób również zakwalifikować jako podanie o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ jego przedmiotem nie są dane publiczne a materia dotycząca stosunku pracy skarżącego.
Ponadto w swoich pismach skarżący w żaden sposób nie wskazywał, że składa wniosek o udostępnienie informacji publicznej, lecz dopiero w skardze powołał się na art. 61 Konstytucji RP i art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bezsprzecznie jednak należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania tryb udostępniania informacji publicznej.
W świetle powyższych rozważań, należy zatem uznać, że przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii bezczynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.