Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 września 2014r. F. W., powołując się m.in. na art. 101 i 101a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm., dalej jako: u.s.g.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Przewodniczącego Rady Gminy "[...]" w sprawie jego wniosku o usunięcie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w uchwale Rady Gminy "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]" lub o stwierdzenie jej nieważności. Podał, że jego wniosek wpłynął do organu w dniu 20 czerwca 2014r. Przewodniczący Rady Gminy "[...]" nie skierował wniosku do rozpatrzenia przez Radę mimo upływu ponad 2 miesięcy.
W związku z tym w ocenie skarżącego uzasadnione jest żądanie nakazania organowi nadzoru wykonania czynności na koszt i ryzyko Rady Gminy. Ponadto wskazał, że uzasadnione jest żądanie uznania przez Sąd, że nastąpiła nieuzasadniona zwłoka oraz że nastąpiło rażące naruszenie prawa w przedmiotowej uchwale.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Gminy "[...]" wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazano, że wniosek skarżącego dotyczył uchwały rozpatrującej skargę na działanie wójta regulowanej w art. 227-240 k.p.a. Uchwała taka nie jest ani rozstrzygnięciem indywidualnym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. W związku z tym w takiej sprawie nie służy skarga do sądu administracyjnego. Ponadto podniesiono, że przed wniesieniem skargi do sądu skarżący nie złożył do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zatem także z tego względu jego skarga podlega odrzuceniu. Wskazano przy tym, że przedmiotowa sprawa nie była prowadzona przewlekle, bo na wniosek strony z dnia 20 czerwca 2014r. udzielono skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 3 lipca 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu, a więc gdy dotyczy ona decyzji administracyjnych (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (pkt 2), postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (4a).
Przepisy ten enumeratywnie wymienia akty bądź czynności, których wydania może żądać strona wnosząc do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu. Tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu wykraczająca poza zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Przewodniczącego Rady Gminy w zakresie nierozpoznania wniosku o usunięcie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w uchwale lub o stwierdzenie nieważności uchwały. W ocenie Sądu skarga ta jest niedopuszczalna. Należy bowiem zważyć, że uchwały podejmowane przez radę gminy należą do kategorii bądź aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego bądź innych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych z zakresu administracji publicznej, zatem do spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Skarga na bezczynność w tych sprawach - w związku z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - nie przysługuje. Wprawdzie zgodnie z art. 101 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, a w myśl art. 101a ust. 1 u.s.g. przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, jednakże w takim wypadku skarga na bezczynność organów gminy może dotyczyć jej aktywności tylko w takim zakresie, w jakim obowiązujące przepisy prawa nakładają na organy gminy obowiązek działania.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącego o usunięcie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w uchwale Rady Gminy "[...]" z dnia "[..]" nr "[..]" lub też o stwierdzenie jej nieważności. Przy czym przedmiotowa uchwała dotyczyła rozpatrzenia skargi F. W. na działalność Wójta Gminy. Brak jest zatem przepisu prawa, który nakazywałby radzie gminy rozpatrzenie wniosku skarżącego o dokonanie zmiany przedmiotowej uchwały lub stwierdzenie jej nieważności. Co więcej przedmiotowa uchwała w ogóle nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl oraz w wyroku z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 650/04 opublikowanym na tej same stronie).
Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2013, poz. 267 ze zm.). Zatem uchwały podejmowane w tym trybie nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Tym bardziej zatem nie służy skarga na bezczynność organu w takiej sprawie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.