Uzasadnienie
E.D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., polegającą na zaniechaniu udostępnienia jej jednej, wybranej losowo decyzji, wydanej w lipcu 2014 r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania jej wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz niewymierzanie organowi grzywny.
W odpowiedzi na skargę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że wniosek był nieprecyzyjny i w związku z tym, dwukrotnie wzywał skarżącą do jego sprecyzowania. Wyjaśnił, że zgodnie z kompetencjami, wydaje m.in. decyzje stanowiące tak zwaną "milczącą zgodę", które nie są wydawane w formie papierowej. Tym samym, bez wyraźnego sprecyzowania wniosku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego musiałby zdecydować, czy "losowo" wybrana decyzja, jak zażądała skarżąca, nie wymagałaby podjęcia dodatkowego działania, zmuszającego organ do jej przekształcenia czy przetworzenia i generującego dodatkowe koszty. Organ wyjaśnił ponadto, że wezwał skarżącą do wskazania interesu prawnego w żądaniu udzielenia informacji. Spowodowane to było obawą o nadużywanie prawa przez wnioskodawczynię. Do organu wpłynęło bowiem wiele takich samych wniosków, złożonych przez osoby reprezentowane przez radcę prawnego P.B.
Pismem procesowym z dnia 13 listopada 2014 r., skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. W niniejszej sprawie skarżąca cofnęła wniesioną skargę pismem z dnia 13 listopada 2014 r.
Związanie Sądu wolą skarżącej jest wynikiem zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Ponieważ cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne.
Nie dopatrując się zatem okoliczności, przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł w pkt. 2, o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu.