Uzasadnienie
Zgodnie z postanowieniami art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) "skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie".
Niewątpliwie do postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2001, Nr 62, póz. 627 ze zm.) mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. 2000, Nr 98, póz. 1071 ze zm. - dalej jako kpa). W myśl art. 37 kpa w przypadku bezczynności organu administracji publicznej służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia na mocy art. 17 pkt. 2 kpa w stosunku do wojewody jest właściwy w sprawie minister (w przedmiotowej sprawie minister ds. środowiska).
W tym stanie sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi jest konieczne, gdyż stosownie do art. 58 § l pkt. 6 w związku z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na skutek nie spełnienia przez skarżącego powyższego warunku skarga jest niedopuszczalna.