Uzasadnienie
D.Z. (dalej jako: "skarżący") wnioskiem z dnia 3 grudnia 2021 r., wniesionym drogą mejlową, zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w O. (dalej jako: "organ" lub "Komendant PP") o udostępnienie zanonimizowanej dokumentacji przebiegu kontroli w sprawie [...], prowadzonej przez Komendę Powiatową Policji w O. oraz stanowisk, wniosków i opinii, jakie w tej sprawie zostały wyrażone w formie pisemnej, w szczególności treści wyniku (rozstrzygnięcia, zawiadomienia, pisma czy opinii – bez względu na formę) oraz o udostępnienie treści pisma skierowanego w tej sprawie do Komendy Wojewódzkiej Policji w Olsztynie.
W wyniku rozpoznania skargi D.Z. na bezczynność Komendanta PP w rozpatrzeniu powyższego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SAB/Ol 27/22 zobowiązał Komendanta PP do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 grudnia 2021 r. w terminie 14 dni, stwierdził, że bezczynność organu nie mała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, nie wymierzył organowi grzywny oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 2 czerwca 2022 r. Akta sprawy zostały zwrócone organowi w dniu 17 czerwca 2022 r.
W dniu 6 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Komendanta PP na skutek wniosku z dnia 3 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie Komendanta PP do rozpoznania wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu odpisu prawomocnego wyroku, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania oraz udostępnienie akt w portalu PASSA. W uzasadnieniu podano, że wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zobowiązał organ do rozpoznania wniosku (sygn. akt II SAB/Ol 27/220). Wbrew ocenie prawnej organ wniosku nie rozpoznał należycie, a zatem pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Komendant PP wniósł o jej oddalenie. Wskazano, że w ocenie organu skarga została wniesiona przedwcześnie, nie czekając na upływ terminu wyznaczonego przez Sąd, bowiem w dniu 30 czerwca 2022 r., zgodnie z wnioskiem skarżącego, za pośrednictwem operatora pocztowego, została wysłana odpowiedź na wniosek z dnia 3 grudnia 20221 r.
W piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2022 r. pełnomocnik Komendanta PP poinformował, że odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia 3 grudnia 2021r. została mu doręczona w dniu 4 lipca 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zbadać dopuszczalność skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie.
Skarga na bezczynność D.Z. z dnia 6 lipca 2022 r. nie może być rozpoznana merytorycznie ani poprzez jej uwzględnienie, jak tego żąda skarżący, ani poprzez jej oddalenie, jak tego żąda Komendant PP, albowiem każde z tych rozstrzygnięć naruszałoby powagę rzeczy osądzonej.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z brzmienia art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rzeczonej sprawy wskazać należy, że bezspornym pozostaje, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą D.Z. na bezczynność Komendanta PP w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 3 grudnia 2021r. o udostepnienie informacji publicznej.
Jednakże wskazać pozostaje, że wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2022 r. (sygn. akt II SAB/Ol 27/22) WSA w Olsztynie m.in. zobowiązał Komendanta PP do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 2 czerwca 2022 r., zaś zwrot akt administracyjnych sprawy nastąpił do organu w dniu 17 czerwca 2022 r. (k. 11 akt sądowych o sygn. II SAB/Ol 27/22).
W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku z 3 grudnia 2021 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2022 r. wniósł ten sam skarżący, co w niniejszej sprawie.
W ocenie Sądu powyższe przemawia za uznaniem, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 14 kwietnia 2022 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność Komendanta PP w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Na marginesie jedynie pozostaje wskazać na treść art. 154 § 1 p.p.s.a., w którym uregulowana została instytucja skargi na niewykonanie wyroku, z której możliwe jest skorzystanie po spełnieniu przewidzianych tą regulacją wymogów.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji. Jednocześnie wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącemu przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, stosownie do przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (100 zł), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji.