Uzasadnienie
W dniu 2 grudnia 2014r. M. K. wniósł za pośrednictwem Przewodniczącej Rady Rodziców Samorządowej Szkoły Podstawowej, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność tego organu w udostępnieniu informacji publicznej, tj. wyszczególnionej decyzji ZUS w sprawie zaległości Rady Rodziców w opłacaniu składek ZUS. Podał, że wniosek w tym przedmiocie doręczył Przewodniczącej Rady Rodziców w dniu 16 października 2014r.
W dniu 30 grudnia 2014r. Rada Rodziców przy Samorządowej Szkole Podstawowej przekazał powyższą skargę tutejszemu Sądowi wraz z aktami sprawy. Organ wniósł o oddalenie skargi wobec udostępnienia żądanej informacji. Podał, że wnioskowana decyzja była przekazywana i omawiana parokrotnie na spotkaniach Rady Rodziców w roku szkolnym 2013/2014, w których skarżący brał udział. Ponadto w dniu 30 grudnia 2014r. kopię decyzji ZUS przesłano zainteresowanemu.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 grudnia 2014r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 8 stycznia 2015r.
Pismem z dnia 9 stycznia 2015r. skarżący cofnął skargę. Wskazał, że w dniu 31 grudnia 2014r. organ udostępnił żądaną informację publiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i postępowaniew sprawie umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1.