Uzasadnienie
S.A., wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, iż z powodu złego stanu zdrowia (orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i karty informacyjne leczenia szpitalnego - k. 13-16), jedynym jego dochodem jest emerytura w wysokości 850 zł (dowód wypłaty - k. 21 akt), która nie wystarcza na egzystencję. Według przedłożonego wykazu stałych kosztów (k. 18), popartego dokumentami źródłowymi (k. 19-20), miesięczne wydatki na przypisane leki to 158,85 zł, czynsz mieszkaniowy - 340 zł, energię elektryczną i telefon - 96,54 zł. Jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku, skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada majątku.
Informacje poświadczone przez skarżącego uzasadniają przekonanie, że znajduje się on w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.