Uzasadnienie
Postanowieniem, zawartym w punkcie V sentencji wyroku z dnia 9 czerwca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasądził od Zarządu "[...]" na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zażalenie na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie V sentencji wyroku w przedmiocie kosztów wniósł skarżący P.G. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o zmianę wyroku w tym punkcie i przyznanie skarżącemu oprócz zwrotu wpisu w wysokości 100 zł, kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego za druga instancję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Wobec oczywistej zasadności zażalenia Sąd postanowił je uwzględnić i sprawę w zakresie kosztów postępowania rozpoznać na nowo.
Okolicznością bezsporną jest, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była bezczynność organu, zgodnie zatem z art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) i przy uwzględnieniu art. 219 § 2 p.p.s.a., wpis od przedmiotowej skargi wynosił 100 zł. Nie ulega też wątpliwości, że skarżącemu przysługiwał zwrot opłaty od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł) i zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
W związku z powyższym, Sąd uznał, że zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie V sentencji wyroku z dnia 9 czerwca 2015 r. jest oczywiście uzasadnione.
Ustosunkowując się natomiast do wniosku o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie zaś do art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Wobec tego, w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Oznacza to, że nie istnieje prawna podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.