Uzasadnienie
W dniu 31 stycznia 2011r. M. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Związku Piłki Nożnej w O. w rozpoznaniu zgłoszonego przez niego wniosku z dnia 13 października 2010r. o wyrejestrowanie syna D. B. ur. 13 sierpnia 1996r. z Miejskiego Klubu Sportowego "M." w M., będącego zawodnikiem tego klubu w sezonie piłkarskim 2009/2010. Wskazał, że na skutek bezczynności syn nie może zmienić klubu od 20 sierpnia 2010r.
W odpowiedzi na skargę Prezes Związku Piłki Nożnej w O. uznał skargę za bezzasadną. Wyjaśnił, że pismo A. i M. B. z dnia 13 października 2010r. jest jednym z wielu pism kierowanych do Związku Piłki Nożnej i Polskiego Związku Piłki Nożnej, na które skarżący otrzymywał odpowiedzi wynikające z przepisów Związkowych, ale nie akceptował ich w swojej interpretacji. Zgodnie z przepisem Związkowym WM ZPN umożliwiał zawodnikom P. i D. B. zmianę barw klubowych w dowolnie wybranym klubie sportowym. Podkreślono, że M. B. wymusza niezgodnie z prawem Związkowym, zatwierdzenie do gry swoich dzieci w UKS "Hetman" B. w klubie, który zgłosił do rozgrywek tylko drużyny dzieci w wieku młodszym od wieku P. i D. B. Wskazano też, że MKS "[...]" wyrażał zgodę na zmianę barw klubowych tych zawodników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu, bowiem przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wskazać należy, iż zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego wyznacza art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z tym unormowaniem sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 w/w ustawy rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.
Podkreślić należy, że działania organów administracji publicznej wymienione w art. 3 cytowanej ustawy mają charakter władczy i rozstrzygają o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa administracyjnego materialnego lub ustrojowego (zob. artykuł B. Adamiak "Z problematyki właściwości sadów administracyjnych" Zeszyty Naukowe Sadownictwa Administracyjnego nr 2 (5)/2006, str. 9-19).
Stosownie do regulacji zawartej w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w punktach 1-4a powołanego przepisu. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania i rozstrzygania w sprawie skarg na bezczynność organu wykonującego administrację publiczną w takich granicach, w jakich służy skarga, na określone w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy, decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wyjaśnić należy, iż nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność organu, gdy przepis prawa powszechnie obowiązującego (czyli rangi ustawowej lub zamieszczony w aktach wykonawczych do ustaw - rozporządzeniach, aktach prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego) nie obliguje organu administracji publicznej do wydania rozstrzygnięcia, które byłoby samoistnie zaskarżalne w administracyjnym toku instancji.
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, gdy nie podejmuje nakazanych prawem administracyjnym (materialnym lub ustrojowym) aktów lub czynności w sprawach indywidualnych w określonym przez prawo terminie.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż rejestracja zawodnika w klubie sportowym nie jest sprawą administracyjną, gdyż związek sportowy jest dobrowolną i samorządną organizacją sportową działającą w oparciu o zrzeszonych w niej członków. Zasady funkcjonowania związków sportowych reguluje ustawa z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.), a w sprawach w niej nieuregulowanych zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach. Ponadto prawa i obowiązki członków związków sportowych wynikają ze statutów tych związków, a więc wewnętrznych uregulowań związkowych. Tym samym kwestionowane przez skarżącego postępowanie Związku Piłki Nożnej w O., czy też jego brak, nie może podlegać kontroli sądowoadministracyjnej.
Z tych też względów, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić.