Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. Z. złożyła skargę, w której zarzuca Prezydentowi Miasta, że nie odpowiedziano w terminie na złożone w dniu 6 października 2003 r. podanie w sprawie przydziału mieszkania socjalnego. Podaje, że w dniu 7 stycznia 2004 r. zwróciła się ponownie do urzędu, również bezskutecznie. Brak odpowiedzi uniemożliwił jej odwołanie się od listy przydziału lokali i pozbawił szansy na mieszkanie socjalne.
Powyższa skarga postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt I SAB/Wa 188/04 została przekazana według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tegoż przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można więc skutecznie wnieść tylko w przypadku, gdy organ ten w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie przydziału lokalu socjalnego. Jednakże z ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, póz. 733 ze zm.) regulującej m.in. kwestie wynajmu przez gminę lokali socjalnych, wynika iż sprawy te mają charakter cywilnoprawny. Nie są to zatem czynności z zakresu administracji publicznej, a tym samym nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.