Uzasadnienie
I.Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej udostępnienia wszystkich obowiązujących i nieobowiązujących zarządzeń Starosty. Podał, że wystąpił z wnioskiem w dniu 26 marca 2015 r. drogą elektroniczną i do dnia wniesienia skargi nie udzielono mu żądanej informacji ani nie wydano stosownej decyzji.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 4 maja 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, iż w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji wynika, iż skarżący otrzymał przesyłkę w dniu 7 maja 2015 r. - odbiór potwierdził dorosły domownik (karta 12 akt sądowych). Przesyłka zawierała wezwanie wraz z pouczeniem o terminie i rygorze nieuiszczenia wpisu, a także odpis, odpowiedzi organu na skargę.
Przed upływem terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu sądowego I.Ż. nadesłał drogą elektroniczną pismo zawierające oświadczenie, iż wycofuje skargę złożoną w niniejszej sprawie z powodu przerwania stanu bezczynności.
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2015 r. skarżącego wezwano do własnoręcznego podpisania, w terminie 7 dni złożonego oświadczenia, pod rygorem pominięcia zgłoszonego wniosku o cofnięciu skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została na doręczona w dniu 18 maja 2015 r. dorosłemu domownikowi skarżącego - żonie I.Ż.
W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał podpisanego oświadczenia o cofnięciu wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Co do zasady zatem skarżący może rozporządzać skargą także po jej wniesieniu, gdyż w tej kwestii jego oświadczenie jest wiążące dla sądu. W rezultacie uwzględnienia wniosku sąd kończy postępowanie przed sądem wydając postanowienie o umorzeniu postępowania.
Jednakże merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co oznacza, że nie jest ona dotknięta żadnymi brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie nie zachodzi taka okoliczność, bowiem wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi nie przeniosło pożądanego skutku. Skarżący nie uiścił bowiem w wyznaczonym 7 dniowym terminie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Nie złożył również stosownego wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie.
Nadto w rzeczonej sprawie skarżący zgłosił wniosek o cofnięcie skargi drogą elektroniczną i pomimo wezwania Sądu nie uzupełnił jego braku formalnego poprzez podpisanie wniosku.
W tym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 ustawy ppsa. skargę należało odrzucić, gdyż skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.