Uzasadnienie
W dniu 22 kwietnia 2009r. L. S. złożył w Starostwie Powiatowym w N. wniosek o wydanie wtórnika prawa jazdy ze względu na zmianę danych dotyczących ważności prawa jazdy. W dniu 28 kwietnia 2009r. Kierownik Wydziału Komunikacji działający w imieniu i z upoważnienia Starosty N. wystosował do wnioskodawcy wezwanie o uzupełnienie wniosku o stosowne, wymagane przepisami prawa, załączniki.
W dniu 22 maja 2009r. do Starostwa Powiatowego w N. wpłynęła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., nr "[...]". W związku z tym, że rozstrzygnięciem organu II instancji, decyzja o skierowaniu strony na badania lekarskie została utrzymana, Kierownik Wydziału Komunikacji działający w imieniu Starosty uznał sprawę wydania wtórnika prawa jazdy za szczególnie skomplikowaną, wymagającą przede wszystkim umożliwienie stronie poddania się badaniom lekarskim.
Pismem z dnia 26 maja 2009r. Kierownik Wydziału Komunikacji zawiadomił stronę o nowym dwumiesięcznym terminie załatwienia sprawy.
Następnie w dniu 3 czerwca 2009r. wpłynęła skarga L. S. na bezczynność Starosty N. w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy kategorii A i B. W skardze podniesiono, że pomimo ustawowych terminów do wniesienia sprawy, Starosta nie poczynił kroków celu jej zakończenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne, ponieważ od 26 maja 2009r. L. S. był powiadomiony o przedłużeniu terminu załatwienia jego sprawy.
L. S. został wezwany na podstawie zarządzenia z dnia 25 czerwca 2006r. Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego złożenie – przed wniesieniem skargi do sądu – zażalenia do organu wyższego stopnia czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na bezczynność Starosty N., pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 2 lipca 2009r. W odpowiedzi w piśmie wniesionym do tutejszego Sądu w dniu 13 lipca 2009r. L. S. załączył pismo z dnia 20 kwietnia 2009r., stwierdzając, że można je uznać za zażalenie na bezczynność Starosty N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Po pierwsze wskazać należy, iż skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego złożenie – przed wniesieniem skargi do sądu – zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarżącemu zakreślono termin 7 dni na wykonanie powyższego obowiązku. Wezwanie w sprawie skarżący otrzymał 2 lipca 2009r. W związku z powyższym skarżący dokument potwierdzający wniesienie zażalenia winien nadać w urzędzie pocztowym lub złożyć osobiście w Sądzie do dnia 9 lipca 2009r. włącznie. Tymczasem skarżący odpowiedź na wezwanie wraz z załącznikami złożył w Sądzie osobiście dopiero 13 lipca 2009r., a więc po terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ta okoliczność już uzasadnia odrzucenie skargi ze względu na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Po drugie, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi L. S. jest bezczynność Starosty N. w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy. Zasadnym jest tu wskazać, iż zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie zażalenia, o którym mowa we wspomnianym wyżej przepisie, może świadczyć o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowić legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (teza wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 1999r., IV SAB 43/99 – LEX nr 48184).
Skarżący złożył wniosek w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy w dniu 22 kwietnia 2009r. Tak więc wskazanego przez skarżącego pisma z dnia 20 kwietnia 2009r. nie można uznać za takie zażalenie w myśl art. 36 kpa w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy, ponieważ zostało ono wywiedzione jeszcze przed przedłożeniem stosownego wniosku w sprawie. Ponadto z treści pisma z dnia 20 kwietnia 2009r. nie wynika, iż skarżący kwestionuje bezczynność organu I instancji. Skarżący w tym piśmie domaga się bowiem odszkodowania od tego organu, kwestionuje decyzję organu I instancji z dnia 29 grudnia 2008r. podając, że jest ona dotknięta wadą nieważności. Skarżący domaga się również rozpoznania w trybie natychmiastowym przez Kolegium odwołania wniesionego od decyzji z dnia 29 grudnia 2008r.
Wobec powyższego bezspornym jest, iż w kontekście przedmiotowej sprawy nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego, gdyż strona nie wyczerpała przysługujących jej środków prawnych w postępowaniu administracyjnym. Skarżący po prostu nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność, co oznacza, iż nie wyczerpał przysługujących mu możliwości odwoławczych w postępowaniu administracyjnym i nie mógł skutecznie wnieść skargi do sądu.
W związku z powyższym skarga na bezczynność Starosty N. w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.