Uzasadnienie
A.M. i M. M. (dalej jako: skarżący) pismem z 19 stycznia 2023 r. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o nałożeniu obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego. W złożonej skardze skarżący zawarli m.in. wniosek o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżących z 29 listopada 2022 r. o unieważnienie decyzji organu z 18 listopada 2022 r. wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi względnie jej oddalenie. Organ podniósł, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożyli ponaglenia, nie wyczerpując tym samym środków zaskarżenia jakie przysługiwały skarżącym przed wniesieniem skargi. Uzasadniając natomiast wniosek o oddalenie skargi organ wyjaśnił, że właściwym organem do rozpoznania wniosku z 29 listopada 2022 r. był Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w związku z powyższym temu organowi sprawa została przekazana według właściwości do załatwienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; w skrócie: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie braku rozpoznania wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji o nałożeniu obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775; w skrócie: k.p.a.) o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Stosownie natomiast do treści art. 37 § 1 pkt 1) i 2) k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Wniesienie ponaglenia, o którym mowa we wspomnianym wyżej przepisie świadczy o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowi czynność konieczną przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie skierowali ponaglenia na niezałatwienia sprawy w terminie przez organ. Pomimo wezwania o nadesłanie dokumentu potwierdzającego złożenie ponaglenia skarżący takiego dokumentu nie przedstawili. Skarżący wskazali jedynie w piśmie z 9 lutego 2023 r., że sprawa ciągnie się już od 11 lat, bezczynność organów miała już miejsce na różnych etapach postępowania, a organy – w ocenie skarżących – nie respektują wyroków sądów.
Z powyższego wynika, że w rozpatrywanym przypadku nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż strona nie wyczerpała przysługujących jej środków prawnych w postępowaniu administracyjnym.
Z tej przyczyny przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.