Uzasadnienie
W złożonej skardze K. i J. A. zarzucają Wojewodzie bezczynność w rozpatrzeniu skargi na działalność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, skutkującą blokowaniem drogi skargowej i upublicznieniu sprawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, blokowanie prawnej drogi skargowej i upublicznienie sprawy polegało na tym, że Wojewoda pismem z dnia 11 czerwca 2003 r., nr "[...]", w którym opisano stan faktyczny przedstawiony przez J. A. w piśmie z dnia 4 czerwca 2003 r., zwrócił się do Starosty o ustosunkowanie się do sprawy. W ocenie Wojewody powyższe nie świadczy o bezczynności ani o upublicznieniu sprawy. Wskazał też na brak kompetencji do rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie. Stwierdził ponadto, że udzielał wyczerpujących odpowiedzi na pisma i skargi K. i J. A., a fakt, że nie rozpatrzył ich zgodnie z oczekiwaniami skarżących nie świadczy o bezczynności organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można więc skutecznie wnieść tylko w przypadku, gdy organ ten w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Powyższe odnosi się wyłącznie do aktów i czynności wydawanych w indywidualnych sprawach, skierowanych do konkretnie oznaczonego podmiotu.
Sąd administracyjny nie rozpatruje natomiast skarg na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesu skarżących, bądź też przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Skargą do sądu nie jest zatem objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-256 Kodeksu postępowania administracyjnego).
W złożonej skardze skarżący kwestionują prawidłowość działań Wojewody podjętych na skutek ich skargi na działanie Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.
Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie chodzi o załatwienie skargi w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w tym trybie nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd może bowiem rozpoznawać skargi na działanie administracji tylko w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 ustawy.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.