Uzasadnienie
Strona skarżąca w osobach B.K. i M.K. wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. W dalszej kolejności skarżący złożyli w przepisanej formie odrębne wnioski o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.
B.K. oświadczyła, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jej stan posiadania ogranicza się do mieszkania "kwaterunkowego", a dochód, składający się z zasiłku stałego i dodatku mieszkaniowego, wynosi 477 zł miesięcznie. Nadmieniła, iż nie jest w stanie spłacić zadłużenia z tytułu należności za gaz i energię elektryczną. Nie starcza jej na zakup przepisywanych lekarstw i żywności.
Stosownie do unormowania zawartego w art. 245 § 3-4 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącą dają podstawę do stwierdzenia, iż posiadane przez nią środki z trudem wystarczają na zaspokojenie fundamentalnych potrzeb życiowych, w związku z czym nie stać jej na poniesienie choćby części kosztów sądowych.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.