Uzasadnienie
Stowarzyszenie A. pismem z 22 marca 2006r. zwróciło się do Wojewody o uchylenie uchwały Nr "[...]" Sejmiku Województwa z dnia "[...]"lutego 2006 r. w sprawie powołania członków Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Pismem z dnia 15 maja 2006 r., znak "[...]", podpisanym z upoważnienia Wojewody przez Dyrektora Wydziału Prawnego i Nadzoru, Stowarzyszenie poinformowane zostało, iż przedmiotowa uchwała została zbadana przez organ nadzoru w trybie przepisów ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.). Organ nie stwierdził rażącego naruszenia przepisów prawa przy podejmowaniu tej uchwały, które uzasadniałoby stwierdzenie jej nieważności. Postanowieniem z 14 lipca 2006r. II SA/Ol 485/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Stowarzyszenia na pismo z dnia 15 maja 2006r.
Stowarzyszenie A. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Wojewody polegającą na niepodjęciu rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie uchwały Nr "[...]" z dnia "[...]"lutego 2006r. Sejmiku Województwa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), nie przewidują właściwości sądów administracyjnych do orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego polegają na braku podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego. Dlatego też - w ocenie organu - skarga nie jest dopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 1 – 4 sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzję administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 ustawy), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy).
Treść art. 3 § 2 pkt 8 ustawy wskazuje w sposób jednoznaczny, iż do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych należeć będzie jedynie kontrola bezczynności obejmująca niepodjęcie w zakreślonym przez przepisy prawa terminie decyzji administracyjnej, wskazanych wyżej postanowień oraz innych aktów lub czynności określonych w punkcie 4.
Skarżące stowarzyszenie domaga się zobowiązania organu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego. Powyżej przytoczone przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002r. nie przewidują właściwości sądów administracyjnych do rozpoznawania skarg na bezczynność organów nadzoru, która polega na niepodjęciu przez ten organ rozstrzygnięcia nadzorczego w stosunku do uchwał wydawanych przez jednostki samorządu terytorialnego, niezależnie od przyczyn tej bezczynności.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 1992r. sygn. akt SAB/Wr 16/92 wskazał, iż "brak reakcji organu nadzoru na pismo żądające stwierdzenia w trybie nadzoru nieważności uchwały organu gminy nie jest "bezczynnością organu" uzasadniającą dopuszczalność wniesienia skargi do NSA na podstawie art. 216 § 1 k.p.a. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy organ nadzoru prowadzi zawsze z urzędu, nie zaś na wniosek osób trzecich. Rozstrzygnięcie organu nadzorczego dotyczące gminy podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ale do złożenia takiej skargi uprawniona jest gmina lub związek komunalny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencje zostały naruszone (art. 98 ust. 1 i 3 ustawy samorządowej). Takie uregulowanie ustawowe wyłącza możliwość wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot poza gminą lub związkiem komunalnym.
Inne podmioty mogą kwestionować legalność uchwał organów gminy w trybie art. 101 ustawy samorządowej." Pomimo częściowej zmiany stanu prawnego i faktu, iż przytoczone orzeczenie dotyczy braku podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego w stosunku do uchwały organu gminy, orzeczenie to można odnieść do sytuacji stron w niniejszym postępowaniu, a obecnie obowiązujące przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa przewiduje rozwiązania tożsame. Art. 86 ust. 1 tejże ustawy stanowi, iż rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące województwa, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 84 ust. 2 i art. 85 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 80a, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi jest uprawnione województwo. Podstawą wniesienia skargi jest uchwała sejmiku województwa (art. 86 ust. 2 ust. 2 ustawy).
Tak więc przyjąć należy, iż zarówno ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i ustawa o samorządzie województwa nie przewidują prawa wniesienia skargi przez osoby trzecie na rozstrzygnięcia nadzorcze (uprawnienie takie ma jedynie zainteresowana jednostka samorządu terytorialnego). Przytoczone akty prawne nie przewidują też możliwości wniesienia skargi na ewentualną bezczynność organów nadzoru nad działalności jednostek samorządu terytorialnego w przypadku braku podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy, skargę należało odrzucić.