Uzasadnienie
F. B. wystąpił ze skargą na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w N. w sprawie wniosku skarżącego o nadanie mu z dniem l września 2003r. stopnia nauczyciela kontraktowego, żądając usunięcia naruszenia prawa, sprostowania umowy o pracę i naprawienia wyrządzonej szkody w zakresie awansu zawodowego. W uzasadnieniu podał, iż pomimo pism kierowanych do Kuratora Oświaty w O., Dyrektora Zespołu Szkól Zawodowych i Ogólnokształcących w N. oraz do Starosty w sprawie nadania mu stopnia nauczyciela kontraktowego nie uczyniono zadość jego prośbie.
W związku z tym pismem z dnia 21 marca 2005r. wezwał Dyrektora Szkoły do nadania ma stopnia nauczyciela kontraktowego z dniem l września 2003r., bądź wydania odmownej decyzji administracyjnej, pod rygorem złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. W odpowiedzi otrzymał pismo Dyrektora Szkoły z dnia 31 marca 2005r., które nie miało charakteru decyzji administracyjnej. Złożył zatem zażalenie do organu prowadzącego szkołę, a także do organu nadzoru pedagogicznego. Żaden z tych organów nie udzielił mu jednak odpowiedzi. Otrzymał jedynie pismo od Kuratora Oświaty, które także nie stanowi decyzji administracyjnej, a w którym stwierdzono, iż nie był zatrudniony na podstawie Karty Nauczyciela, lecz na podstawie ustawy o systemie oświaty.
W ocenie skarżącego stanowisko to jest błędne, gdyż art. 5a ust. 3 ustawy o systemie oświaty stanowi, iż prawa i obowiązki nauczycieli publicznych przedszkoli, szkół podstawowych, ponadpodstawowych i placówek określa ustawa - Karta Nauczyciela. Zatem ustawa o systemie oświaty nie pozbawia osoby nie będącej nauczycielem prawa do awansu zawodowego przy zatrudnieniu jej w szkołach publicznych za zgodą kuratora. Ponadto wskazał, iż w jego przypadku winien mieć zastosowanie art. 9a ust. 3 Karty nauczyciela, zgodnie z którym jako osoba posiadająca stopień doktora a także legitymująca się 25-letnim stażem pracy w szkole wyższej miał prawo do uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego, a następnie złożenia wniosku o rozpoczęcie stażu na nauczyciela mianowanego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w N. stwierdził, iż skarga jest bezzasadna. Podał, iż skarżący był zatrudniony jako nauczyciel języka angielskiego za zgodą Kuratora Oświaty na podstawie art. 7 ust. la ustawy o systemie oświaty z uwagi na brak pełnych kwalifikacji do nauczania języka angielskiego. W związku z tym był zatrudniony na podstawie umowy o pracę, a nie na podstawie Karty nauczyciela. W związku z tym nie mógł rozpocząć stażu na drodze awansu zawodowego, o czym był powiadamiany w kierowanych do niego pismach. Podał, iż w Sądzie Rejonowym toczy się sprawa dotycząca jego roszczeń pracowniczych. Wskazał także, iż skarga na bezczynność w odniesieniu do F. B. został już rozstrzygnięta wyrokiem WSA z dnia 17 lutego 2005r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podnieść należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) kontrola ta obejmuje nie tylko orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, ale także na bezczynność organów, w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt l - 4, a zatem między innymi w sytuacji gdy organ zobowiązany jest załatwić sprawę przez wydanie decyzji administracyjnej.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność dyrektora szkoły w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela (nauczyciela kontraktowego). Zważyć należy, iż zgodnie z art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2003r. Nr 118 póz. 1112 ze zm.) nauczycielom spełniającym warunki, o których mowa w ust. l oraz nauczycielom zatrudnionym w trybie art. 9a ust. 3 i 4 stopień awansu zawodowego nadaje określony w tym przepisie organ w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie zaś do art. 9b ust. 6 powołanej ustawy także odmowa nadania stopnia awansu zawodowego w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków, o których mowa w ust. l następuje w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez właściwy organ. Nie ulega zatem wątpliwości, iż sprawa której dotyczy skarga jest załatwiana w drodze decyzji administracyjnej.
W związku z tym organ, który nie podejmuje takiej decyzji pozostaje w bezczynności. Należy przy tym wskazać, iż podnoszony przez dyrektora szkoły argument, iż decyzji takiej nie może wydać, gdyż skarżący nie był zatrudniony w szkole na podstawie Karty nauczyciela, lecz na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, a w związku z tym nie mógł rozpocząć stażu na drodze awansu zawodowego nie znajduje podstaw. Okoliczność ta bowiem może mieć jedynie znaczenie dla oceny organu, czy skarżący spełnił wymogi niezbędne do nadania mu stopnia nauczyciela kontraktowego. Nie pozbawia to jednak skarżącego prawa do złożenia wniosku o nadanie mu takiego stopnia, a
. tym samym zobowiązuje organ do podjęcia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w drodze decyzji administracyjnej. Nie jest także słuszny zarzut organu, iż niniejsza sprawa została już rozpatrzona przez Wojewódzki sąd Administracyjny w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 17 lutego 2005r. (sygn. akt II SAB/01 4/05) oddalił skargę. Wspomniany wyrok został bowiem wydany na skutego skargi F. B. na bezczynność Starosty, zaś przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Zespołu Szkól Zawodowych i Ogólnokształcących w N. Nie są to zatem sprawy tożsame.
W związku z powyższym Sąd uznał zasadność skargi w tym zakresie.
Natomiast w pozostałym zakresie skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 91 c ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 - Karta nauczyciela spory o roszczenia ze stosunku pracy nauczycieli niezależnie od formy nawiązania stosunku pracy są rozpatrywane przez sąd pracy. Także art. 7 ust. l b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty stanowi, iż osobę o której mowa w ust. la tego artykułu zatrudnia się na zasadach określonych w Kodeksie pracy; tym samym spory wynikające z tego stosunku z mocy art. 262 § l pkt l Kodeksu pracy poddane są kognicji sądu pracy. Niezależnie zatem od trybu zatrudnienia skarżącego jego roszczenia odnośnie sprostowania umowy o pracę oraz naprawienia szkody nie należą do kompetencji sądu administracyjnego. W związku z tym skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego na podstawie art. 149 oraz art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku. Z uwagi na bezczynność organu nie orzekano stosownie do art. 152 tejże ustawy o wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności z uwagi na ich brak.