Uzasadnienie
W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, E. Ś. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w O. bezczynność polegającą na zaniechaniu przekazania do Sądu skargi na niezałatwienie w terminie przez Kolegium wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji nr x z dnia 14 sierpnia 2006 r. Wójta Gminy K. w sprawie ustalenia, na wniosek S.W. warunków zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, dalej jako: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. bezczynności organu administracji w wydaniu: decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż wyżej wymienione aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Należy podkreślić, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jeżeli więc nie przysługuje skarga na określony akt administracyjny lub czynność, to w konsekwencji niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu administracji w tym zakresie.
Przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności polegającej na nieprzekazaniu do Sądu skargi na niezałatwienie w terminie przez organ administracji wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie jest to jednak bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 37 K.p.a., organ administracji - w celu załatwienia zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie lub przewlekłego prowadzenia postępowania - wydaje postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje na nie zażalenie.
Wobec powyższego, nie mieści się ono w zamkniętym katalogu aktów i czynności administracyjnych zaskarżalnych do sądu administracyjnego, a w konsekwencji, na bezczynność w tym przedmiocie również nie służy skarga do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.