Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącego wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność organów Gminy G. Ponieważ z treści skargi wyraźnie wynikało, że dotyczy ona bezczynności dwóch organów Gminy, tj. Wójta Gminy G. i Rady Gminy G., sprawa została zarejestrowana pod dwoma oddzielnymi sygnaturami akt, odpowiednio.
- • Sygn. akt II SAB/O1 4/04 dotycząca skargi na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz
- • Sygn. akt II SAB/O1 5/04 dotycząca skargi na bezczynność Rady Gminy G. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Przedmiotem niniejszego orzeczenia jest rozstrzygnięcie sprawy o Sygn. akt
II SAB/O1 4/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.lJ. Nr 153, póz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez, wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Ponieważ z nadesłanych przez Wójta Gminy G. akt administracyjnych nie wynikało, aby przed złożeniem skargi na bezczynność skarżący wyczerpał przysługują mu środki prawne, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwano pełnomocnika skarżącego o nadesłanie dokumentu potwierdzającego skorzystanie z przysługujących w sprawie środków zaskarżenia. Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik skarżącego podniósł, ze przepisy prawa nie przewidują żadnych środków prawnych w przypadku bezczynności.
Pogląd prezentowany przez pełnomocnika skarżącego jest niewątpliwie błędny, gdyż postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz U. 2000, Nr 98, póz. 1071 ze zm.), które wyraźnie w art. 37 przewidują możliwość wniesienia zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie
W tym stanie sprawy skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucie na mocy art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.