Uzasadnienie
K. S., J. S., H.B.W. i K. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Wójta Gminy "[...]" w rozpoznaniu ich wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce "[...]" w obrębie "[...]", gm. "[...]". Podali, iż w dniu "[...]" otrzymali decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję Wójta Gminy "[...]" odmawiającą ustalenia warunków dla przedmiotowej inwestycji. Wyjaśnili, iż wniosek w sprawie ustalenia warunków wraz z niezbędna dokumentacją złożyli do organu pierwszej instancji w dniu "[...]" 2008 r. Wójt Gminy "[...]" wydał dwukrotnie decyzje odmawiające ustalenia warunków zabudowy, które zostały uchylone przez Kolegium.
W związku z tym wnieśli skargę na bezczynność Wójta, żądając wyznaczenia terminu załatwienia sprawy oraz podjęcia działań mających na celu skłonienie organu do wydania pozytywnych dla skarżących decyzji.
W piśmie przekazującym skargę do Sądu Wójt Gminy "[...]" wniósł o jej oddalenie z uwagi na niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłali zażalenie na niezałatwienie sprawy z dnia "[...]" oraz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". Jednocześnie przyznali, iż po "[...]", a przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wnosili kolejnych zażaleń, gdyż z wnioskiem o warunki zabudowy wystąpili w "[...]" 2008 r., decyzje wydane przez Wójta zostały uchylone, a organ nie wydał decyzji załatwiającej ich wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji. Zgodnie jednak z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przy czym wskazać należy, iż w przypadku uchylenia decyzji przez organ odwoławczy i przekazania jej do ponownego rozpatrzenia, sprawa wraca do organu pierwszej instancji, który winien ją rozpoznać w terminie określonym wyżej wskazanymi przepisami k.p.a. Jeżeli zaś organ w terminach tych sprawy nie załatwia stronie ponownie przysługuje zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a.
W niniejszej sprawie skarżący składali zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które zostało uwzględnione przez Kolegium w postanowieniu z dnia "[...]". Jednakże w dniu "[...]" Wójt Gminy "[...]" wydał decyzję w przedmiotowej sprawie. Następnie decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zatem od momentu zwrotu akt przez Kolegium do organu pierwszej instancji zaczął biec nowy termin do załatwienia sprawy. Jeśli zaś organ sprawy tej w ustawowym terminie nie załatwił skarżącym służyło ponownie zażalenie do organu wyższej instancji, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jak jednak sami podali - zażalenia takiego przed wniesieniem skargi nie składali. Zatem skarżący nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym i dlatego ich skarga podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.