Uzasadnienie
W dniu 3 kwietnia 2018r. Instytut A wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 20 czerwca 2017r. Wniesiono o zobowiązanie Dyrektora do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie bezczynności organu oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Liceum Ogólnokształcącego wniósł o umorzenie postępowania, bowiem została udzielona informacja zgodnie z wnioskiem skarżącego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 30 kwietnia 2018r. wezwano skarżący Instytut do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona skarżąca przy piśmie z dnia 16 maja 2018r. nadesłała pełnomocnictwo udzielone pracownikowi fundacji – Instytutu A, wpisanej do rejestru przedsiębiorców i rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego pod nr "[...]", do sporządzania i wnoszenia skarg do sądów administracyjnych dotyczących postępowań w sprawie bezczynności szkół i placówek w rozumieniu art. 3 i art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. - Prawo oświatowe, w związku ze skierowanymi wnioskami o dostęp do informacji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca cofnęła skargę z uwagi na to, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej udzielił odpowiedzi na wniosek w dniu 27 kwietnia 2018r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017r. poz.1369 z późn.zm) zwanej dalej: p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący Instytut skutecznie cofnął skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.