Uzasadnienie
W dniu 10 maja 2016r. J.K., działający z upoważnienia B.K., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w rozpoznaniu wniosku B.K. o zameldowanie i wydanie odpowiedniego aktu administracyjnego. Wyjaśnił, że w dniu 8 kwietnia 2016r. małżonka złożyła w Urzędzie Miasta i Gminy wniosek w sprawie jej zameldowania oraz małoletnich dzieci na pobyt stały pod adresem: [...], gdzie zamieszkuje od kilku lat wraz z mężem. Pomimo upływu znacznego okresu czasu organ nie wydał decyzji o jej zameldowaniu, a jedynie podejmuje - w ocenie skarżącego - pozorne czynności procesowe.
W dniu 19 maja 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej (karta 8 akt), w którym wycofuje on wniesioną skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o umorzenie postępowania sądowego wobec złożenia w dniu 19 maja 2016r. do Urzędu pisma pełnomocnika o cofnięciu wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 718) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.