Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Ol 5/17 w pkt. 1 umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; w pkt. 2 stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt. 3 orzekł o niewymierzaniu organowi grzywny; w pkt. 4 zasądził od Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w "[...]" na rzecz skarżącego "[...]" kwotę 100 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego, zaś w pkt. 5 oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w pozostałym zakresie.
W dniu 19 maja 2017 r. skarżący wniósł zażalenie w zakresie pkt. 4 i 5 powyższego wyroku zarzucając naruszenie art. 206 p.p.s.a. przez jego zastosowanie, w sytuacji kiedy skarga została uwzględniona w całości w następstwie uwzględnienia słuszności skargi przez sarn organ po jej wniesieniu przez stronę, a przed wyrokowaniem i art. 201 § 1 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie i nieprzyznanie skarżącemu zwrotu kosztów zastępstwa radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, kiedy orzeczenie przez Sąd I instancji o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej nastąpiło w istocie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., bowiem organ uwzględnił słuszność skargi po jej wniesieniu przez skarżącego, skoro usunął stan bezczynności.
W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od organu na rzecz skarżącego dodatkowo kwoty 497 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa radcy prawnego w postępowaniu administracyjnym oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Stosownie do art. 197 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
Zgodnie zaś z § 2 zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 24 marca 2017 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem z dniem 31 marca 2017 r. Przedmiotowe zażalenie wniesione zostało dopiero w dniu 19 maja 2017 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.