Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2012r., sygn. akt II SAB/Ol 50/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M. B. na bezczynność Burmistrza Miasta w rozpoznaniu wniosku z dnia 15 września 2011r.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2012r. M. B. wniósł do sądu skargę kasacyjną od ww. orzeczenia.
Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 20 sierpnia 2012r. M. B. został wezwany do usunięcia braków formalnych przez podpisanie skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej ppsa.
Przedmiotowe wezwanie M. B. odebrał 24 sierpnia 2012r. (k. - 21 akt sądowych).
Stosownie do art. 178 ustawy ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Natomiast po myśli art. 176 ppsa skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Przepis ten określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Są one dwojakiego rodzaju: wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46, 47 i 215 § 1 ppsa oraz wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazane w art. 176 ppsa.
Obowiązek spełnienia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym oznacza, że w skardze kasacyjnej należy m.in. zamieścić podpis autora skargi kasacyjnej.
Tego zaś obowiązku autor przedmiotowej skargi kasacyjnej nie dopełnił i nie został on uzupełniony w zakreślonym terminie.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 178 powołanej ustawy, należało orzec jak w sentencji