Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że 24 kwietnia 2017 roku Stowarzyszenie A wniosło drogą elektroniczną o udostępnienie informacji w zakresie:
- 1) kalendarza spotkań Burmistrza od dnia 1 stycznia 2016r. do chwili obecnej,
- 2) rejestru umów cywilnoprawnych, zawartych przez Burmistrza (lub z jego upoważnienia) od 1 stycznia 2016 r. do chwili obecnej,
- 3) informacji o przyznanych nagrodach, premiach, podwyżkach pracownikom Urzędu od 1 stycznia 2016 r. do chwili obecnej poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty nagrody oraz uzasadnienia przyznania nagrody,
- 4) informacji o przyznanych nagrodach, premiach, podwyżkach dyrektorom jednostek organizacyjnych ("[...]") od 1 stycznia 2016 r. do chwili obecnej poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty nagrody oraz uzasadnienia przyznania nagrody,
- 5) informacji o aktualnym wynagrodzeniu dyrektorów ww. jednostek organizacyjnych poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty wynagrodzenia,
- 6) informacji o wynagrodzeniu doradców/asystentów Burmistrza od początku jego kadencji do chwili obecnej poprzez podanie imienia, nazwiska, kwoty wynagrodzenia, daty pełnienia funkcji doradcy/asystenta.
Pismem z dnia 24 maja 2017r. Stow. A wywiodła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta A w zakresie rozpatrzenia wniosku z 24 kwietnia 2017r., wnosząc o zobowiązanie organu do rozpatrzenia jej wniosku. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie:
- - art. 61 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przepis ten stanowi gwarancje prawa do informacji publicznej, poprzez naruszenie tego prawa wskutek nieudostępnienia informacji publicznej na wniosek,
- - art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zakresie w jakim przepisy te stanowią o tym, że informacja publiczna jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak udostępnienia informacji publicznej na wniosek.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że po wniesieniu skargi udzielił stronie pismem z 12 czerwca 2017r. odpowiedzi na wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066 j. t.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Badając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej trzeba mieć na względzie, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016r., poz. 1764 j.t.), udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże, jeśli organ odmawia udostępnienia informacji, to obowiązany jest tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej.
Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje, jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Dopiero przejaw działalności organu w jednej z tych form działania, zwalnia podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej z zarzutu bezczynności.
Wyjaśnić także należy, że instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 p.p.s.a., ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie oraz ustalenia, czy bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa.
W obecnym stanie prawnym rozpoznanie skargi na bezczynność organu, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Załatwienie przez organ wniosku strony w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku zbadania, czy bezczynność, której się dopuścił, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W takiej sytuacji umorzenie postępowania sądowego może dotyczyć jedynie zobowiązania organu do wydania dokonania czynności, ponieważ tylko w tym zakresie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA z 2009 r., z. 4, poz. 63).
Bezsprzecznie Burmistrz rozpoznał przedmiotowy wniosek strony i choć po wniesieniu skargi to jednak udzielił stronie - pismem z 12 czerwca 2017r., odpowiedzi na jej wniosek.
Dlatego też Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a w pkt I sentencji wyroku umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
Zaistniała bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Samo uchybienie terminowi z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przesądza o rażącym charakterze bezczynności. W niniejszej sprawie podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej wprawdzie naruszył termin ustawowy do załatwienia wniosku strony, jednakże wskazane naruszenie miało charakter nieznaczny. Ponadto ze względu na zakres wniosku częściowo uzasadnione wydaje się wyjaśnienie organu, który stwierdził, że jego opóźnienie wynikało m.in. z konieczności zebrania niezbędnych i wnioskowanych przez stronę informacji i materiałów, a także ich przeanalizowanie w kontekście tego czy informacje te mają charakter informacji publicznych. Dlatego też Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt III sentencji wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł.