Uzasadnienie
M M (zwana dalej skarżącą) wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w I w przedmiocie wszczęcia postepowania administracyjnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia "[...]"r. zobowiązano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi przez uiszczenia wpisu od skargi - pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniu "[...]"r. oraz "[...]" r.) na adres skarżącej podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została przez skarżącą podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem "[...]"r. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z artykułem 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Artykuł 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie.
W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany wart. 65-72 p.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, nastąpiło w dniu "[...]"r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu "[...]"r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana wart. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu "[...]"r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa wart. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu "[...]"r. Zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął z dniem "[...]"r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braku fiskalnego skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia.